Απεγνωσμένες-βαριεστημένες βλαχοπρωτευουσιάνες

Απεγνωσμένες - βαριεστημένες βλαχοπρωτευουσιάνες

 

Απεγνωσμένες - βαριεστημένες όχι επαρχιώτισσες, όχι αστές,

βλαχοπρωτευουσιάνες φοβισμένες μα έτοιμες για όλα.

Έχουν εντυπωσιακά προσωπεία 

όμως κατά βάθος είναι βαρετές.

Χρησιμοποιούν και χειρίζονται τη προστασία που απολαμβάνουν 

από τα άτομα του περιβάλλοντος τους για ιδιοτελείς σκοπούς.

Το να λες ψέμματα σου δημιουργεί παράνοια.

Η όποια ψυχολογική ασθένεια σου έχει προκληθεί 

επειδή τεμπελιάζεις και ψεύδεσαι.  

«Μέσα σ' όλα» μα και στο «τίποτα».

 

Γαμωσπιτισμοί

Γαμωσπιτισμοί

 

Όλο βλακείες κάνει, γαμώ το σπίτι του. 

Που να τρέχεις τώρα πάλι, γαμώ το σπίτι σου.

 

Σύγχυση και επιθετικότητα

  Η επιθετικότητα είναι ανάλογη του βαθμού της σύγχυσης. Όσο μειώνεται η σύγχυση μειώνεται και η επιθετικότητα. 

 Η σύγχυση είναι αποτέλεσμα κενών, φυσικών ή/και θεωρητικών στις διανοητικές λειτουργίες. Η άγνοια προκαλεί συναίσθημα φόβου και ο φόβος προκαλεί επιθετική στάση παραδόξως για αμυντικές αιτίες απέναντι στο περιβάλλον (εσωτερικό ή εξωτερικό).  Η υπερφόρτωση είναι σημαντικό αίτιο. Ο εγκέφαλος συνθέτει έκτακτα και πρόωρα πληροφορίες λόγω υπερβολικά πολλών δεδομένων, τις οποίες εκβάλει τυχαία ή ημί-τυχαία προκειμένου να αποσυμφοριστεί.

 Η άγνοια και η άρνηση αναγνώρισης της εγγύς πραγματικότητας και οι παράγοντες που τις προκαλούν πρέπει να μειωθούν.

Τα αίτια της ζήτησης

 Τα αίτια της ζήτησης

 Είναι αδύνατον για ένα άτομο να ικανοποιήσει όλες τις ανάγκες/επιθυμίες τις δικές του και του περιβάλλοντος του. Ως αιτίες της αδυναμίας αυτής μπορούν να παραθεθούν η πολυπλοκότητα  του συνολικού συστήματος, οι ποσοτικές και ποιοτικές διαφορές των επιθυμιών κ.α. Μια αιτία που θα επισημάνω σε αυτό το γραπτό είναι το ότι πολλές από αυτές τις επιθυμίες είναι πλασματικές και αποτελέσματα ψευδαισθήσεων και ψευδογνώσεων, συνθήκη που καταλήγει σε καταστάσεις όπου οι επιθυμίες αλληλοαναιρούνται, παραμένουν ανεκπλήρωτες λόγω μη-σχετικότητας προξενώντας δυσφορία κ.α.

 Όσο πιο ασαφές το αντικείμενο της επιθυμίας και όσο λιγότερα και περιορισμένα τα μέσα και οι δεξιότητες του ατόμου για παραγωγή του προϊόντος/υπηρεσίας που θα καλύψει τη ζήτηση, τόσο πιο ανάξιο και ανίκανο θεωρείται το άτομο. Αυτό οδηγεί σε πολυποίκιλη ένδεια όχι μόνο το άτομο άλλα έμμεσα και το γενικότερο περιβάλλον.
 “Πίσω” από την επιφανειακή ζήτηση συνήθως υπάρχει κάποιο βαθύτερο αίτιο.
“Θέλω/χρειάζομαι αυτό το προϊόν/υπηρεσία για αυτή την αιτία/αιτίες.”
 Είναι πολύ σημαντικό η αιτία της ζήτησης να είναι βάσιμη. Είναι πολύ σημαντικό το αντικείμενο της προσφοράς να είναι σαφές ως προς την αιτία. Αυτό μπορεί να γίνει εάν το αίτιο της ζήτησης προσδιοριστεί. Όσο πιο εύστοχος ο προσδιορισμός τόσο λιγότερη σύγχυση υπάρχει επί της συνολικής διαδικασίας.
  Το αίτιο της ζήτησης έχει συχνά λάθος αντιστοιχία με το αντικείμενο που προσφέρεται. Όταν υπάρχει αναντιστοιχία και το άτομο επιχειρεί να καλύψει με λάθος προϊόν/υπηρεσία την ανάγκη/επιθυμία του τότε και αυτή δε καλύπτεται και το άτομο μένει ανικανοποίητο και επιπλέον ζημιωμένο από το κόστος της διαδικασίας.
 Η μεγάλη πλειοψηφία των ατόμων σε ένα σύστημα αδυνατούν να προσδιορίσουν με σαφήνεια τις πραγματικές τους ανάγκες και τη θέση τους στην ιεραρχία των αναγκών. Ο προσδιορισμός των αναγκών είναι τόσο σημαντικός που θα μπορούσε να θεωρηθεί υπηρεσία από μόνος του, ανεξάρτητα αν το κάνει ένα άτομο για το ίδιο με αυτάρκεια ή εάν του το παρέχει έτερο άτομο.
 Η ύπαρξη του φαινομένου της άρνησης του προσδιορισμού ή/και της περιγραφής των αιτιών μιας ζήτησης είναι αντιπροοδευτικού χαρακτήρα. Αυτή μπορεί να προέρχεται από το ζητών άτομο ή από το πάροχο του αγαθού-υπηρεσίας με τις αιτίες για την άρνηση να ποικίλλουν.
 Συχνή αιτία αυτών των αρνήσεων μπορεί να είναι κανόνες αντιμετώπισης ή προσέγγισης της συνθήκης, η άγνοια και τα ψυχολογικά της αποτελέσματα, η αδυναμία παροχής της υπηρεσίας/αγαθού λόγω υλικών ελλείψεων/έλλειψης τεχνογνωσίας/κ.α., κ.α.
 Εάν ο πάροχος έχει επίγνωση της αδυναμίας του παρεχόμενου αγαθού/υπηρεσίας να ικανοποιήσει τα αίτια της ζήτησης όμως αποκρύπτει τη πληροφορία, η ενέργεια αυτή είναι ανήθικη. Συνήθως αυτό συμβαίνει για διαιώνιση της σχέσης εξάρτησης, εξασφάλιση κέρδους, κ.α.
 Από τη πλευρά του ζητούντος ατόμου ένα συχνό πρόβλημα προκύπτει όταν αυτό προσάπτει αυθαίρετα ανύπαρκτες ιδιότητες σε ένα προϊόν/υπηρεσία. Αυτό συμβαίνει είτε λόγω εσφαλμένης πληροφόρησης, λόγω απόγνωσης, λόγω εμφυτευμένων εσφαλμένων ή μη-σωστών και σχετικών πληροφοριών κ.α.

 Τα αίτια της ζήτησης πρέπει με παραγωγική μέθοδο να προσδιορίζονται και να ορίζονται, τόσο για την εξασφάλιση της σωστής ποιότητας και ποσότητας όσο και για να μειωθεί η συνολική συστημική σύγχυση.

Πολιτιστικό τέλμα

Πολιτιστικό τέλμα

 

Κουβαλάω μαζί μου θαυμαστά αγαθά και υπηρεσίες.

Ταυτοχρόνως όμως κουβαλάω ασθένειες φριχτές.

Είμαι ο πολιτισμός και συνέχεια φαντάζω τέλειος και ιδανικός.

Το κακό είναι πως δεν είμαι τόσο κακός.

Φτάνω βαθιά, ψηλά, και μακρυά προς κάθε κατεύθυνση

όμως ταυτοχρόνως στο κέντρο μου έχω ασάφειες.

Χρειάζομαι επιβεβαίωση και τη ζητώ.

Ενίοτε την απαιτώ.

Η εσωτερική μου αντίφαση είναι τόσο βαθιά 

που είμαι ικανός να φτάσω στην αρχή και στο τέλος των πάντων

προκειμένου να την αποφύγω.

Δε μπορώ να συνεχίσω έτσι.

 

 

Η μαριονέττα με τις μαριονέττες

Η μαριονέτα με τις μαριονέτες

 

Εξουσιομανής ψυχασθενείς εγωπαθείς γκόμενες που υποκρίνονται τις αθώες 

και όταν δε τους βγαίνει φτιάχνουνε ψευδαίσθηση αθωότητας και τρέλας.

Κοριτσάκια είν' ακόμα και λίγο στραβά, δε ξέρουν.

Στο παιχνίδι το μοχθηρό του χειρισμού

η μαριονέτα κινεί μαριονέτες 

χωρίς να συνειδητοποιεί

πως και η ίδια είναι μαριονέτα.

Θυμίζει σχήμα πυραμίδας.

 

Υγεία σ' αυτές!

Υγεία σε 'μας!

Υγεία σε 'μένα!

 

Το σημείο αλλαγής

Το σημείο αλλαγής

 

Σεβαστή η αυστηρότητα

άλλα όταν έχει νόημα.

Κακά τα ψέμματα,

εάν δεν υπάρχει αιτία, λόγος, σκοπός

και αναμενόμενο αποτέλεσμα,

όλα τους βάσιμα,

η κενή ενασχόληση είναι περιττή.

 

Εδώ σταματάς! 

Παιδιάστικες ανοησίες δεν έχει μετά από αυτό το σημείο.

 

Το δικαίωμα-υποχρέωση στην ιδιωτική δυστυχία

Το δικαίωμα - υποχρέωση στην ιδιωτική δυστυχία,

μοναχισμός δίχως λόγο και σκοπό.

 

Λογικής άλματα

Λογικής άλματα

 

Άθλιο συναίσθημα το να λειτουργείς δίχως προορισμό.

Από την άλλη, όταν ανοίγει το βλέμμα μετά από καιρό,

έχει τη τάση να διχέεται προς όλες τις κατευθήνσεις.

- ΠΟΝΑΩ. ΥΠΟΦΕΡΩ. ΜΙΣΩ. ΑΕΙ ΠΑΡΑΤΑ ΜΑΣ ΜΩΡΕ!

Τα κενά και τα χάσματα είναι πρόβλημα από μόνα τους.

Μαμά...

Επικεντρώθηκα στην οδύνη όμως δε θα τη γενικεύσω αόριστα και απόλυτα.

Οι ολοκληρωμένες μονοκοντυλιές είναι το καλύτερο. 

Τα επίφοβα άτομα είναι αυτά που θέλουν να κάνουν το λάθος.

Τα άτομα που το έκαναν ήδη και πληρώνουν το τίμημα δεν είναι επικίνδυνα.

Δεν είμαι αρκετά έξυπνος.

Οι γνώσεις μου είναι ελλιπείς, οι δεξιότητες μου είναι ανεπαρκείς, 

η αποστολή μου είναι ασαφής.

Χέστηκα και για τον ήλιο και για το καλό καιρό.

 

Είναι λογικό να έχεις εμμονές με τα περιφερειακά 

όταν έχεις παρατήσει τα κεντρικά. 

Φυσιολογικό δεν είναι, λογικό όμως είναι.

Χέστηκα και για τον αφρό, αδιαφορώ για την ελίτ

και παραείμαι κουρασμένος για να αναπτύξω τις τεχνικές και τις δεξιότητες

που θα μου δώσουν κοινωνική επιφάνεια και χρήμα.

Ο χρόνος πως κυλάει;

Ο χρόνος πως κυλάει;

 

Ο χρόνος είναι ένα πολύτιμο και απαραίτητο αγαθό.

Όλοι μου οι συγγενείς που έκαναν χρόνο στη φυλακή (μετά το πόλεμο για πολιτικές αιτίες) βγήκαν έξω με απίθανες δεξιότητες παρά το στίγμα.

Όπως όλα τα αγαθά, από μόνος του (ο χρόνος) δεν έχει κάποια ιδιαίτερη αξία.

Υπάρχουν διαδικασίες για τις οποίες είναι απαραίτητος.

Ο χρόνος πως κυλάει τελικά;

Κλαδωτά, κυκλικά, γραμμικά, σπειροειδώς, ίσως και καθόλου καμιά φορά.

Εξαρτάται πως το αντιλαμβάνεται κάποιος/ α.

 

Θα έπρεπε μάλλον να εστιάσω επιτέλους τη προσοχή μου 

σε κάτι πιο συγκεκριμένο.   

Τι άλλο να κάνω όμως, 

που τους βαρέθηκα όλους και όλες 

και ο χρόνος δε περνάει αλλιώς;

Ο χρόνος προχωράει αποκλειστικά εμπρός 

ή πάει και με την όπισθεν;

Είμαι άδικος, είμαι μοχθηρός, είμαι χαιρέκακος και δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα με το να σε πονέσω εάν θα έχω λόγο. 

Είμαι ανούσιος, όχι τελείως όμως και όχι απόλυτα.

 

Μια μέρα ο καπιταλισμός δε θα υπάρχει πια (έχει τελειώσει ήδη)

  "Ούτε συνάδερφος" σου είμαι στη τρέλα, ούτε καβάτζα σου, ούτε προστάτης σου και ούτε πολλά άλλα. Τράβα τώρα να κάνεις παρέα στα υπόλοιπα λαμόγια, θηλυκά και αρσενικά για να το αλληλοπαίξετε θύματα και να υποκριθείτε σοφία και φιλία.

 Ο καπιταλισμός δε μπορεί να πεθάνει, είναι ήδη νεκρός.

 Σιχαίνομαι το καπιταλισμό. Είναι ένα απολυταρχικό σύστημα που αναγνωρίζει αποκλειστικά φίλους ή εχθρούς και κατά βάθος εχθρός του είναι η ζωή. Ειδικά όσοι και όσες εν έτη 2021 και μετά από την ύφεση του 2008 επικροτούν και φανατίζονται με τα χόμπι και ενδιαφέροντα(ουσιαστικά) εκατομμυριούχων και δισεκατομμυριούχων (π.χ αποικισμός του Άρη, φιλανθρωπία κ.α.) έχουν χάσει επαφή με τη πραγματικότητα πολύ παραπάνω από πολλούς τρόφιμους σε ψυχιατρεία και ψυχιατρικές πτέρυγες.

 Φαντάσου να φαντασιώνεσαι κατακτήσεις ενώ τριγύρω σου η κοινωνία διαλύεται (όχι όμως γενικά και αόριστα). Οι άνθρωποι χωρίζουν μεταξύ τους εκβιαστικά, μένουν αμόρφωτοι, ασθενούν με διάφορες ψυχοσωματικές ασθένειες, φυτοζωούν, σκοτώνουν και αυτοκτονούν. Φαντάσου σε αυτή τη γενικότερη κατάσταση αυτό που βρίσκεις να κάνεις να είναι να χαρακτηρίσεις υποτιμητικά όλους τους/τις προαναφερθέντες (και τον εαυτό σου) ως "ανεγκέφαλα",  "αρρωστημένα" ή "αδύναμα" άτομα, και άλλα τόσα και πολλά, ώστε να διαχωρίσεις τη θέση σου απ'αυτά και να αισθανθείς καλύτερα με τη σύγκριση εις βάρος τους.

Το φαντάστηκες; Το κάνεις μήπως ήδη;

 Μια μέρα ο καπιταλισμός δε θα υπάρχει πια.       

  Όλοι αυτοί και αυτές που τον μνημονεύουν ως φυσικό και αιώνιο επιβεβαιώνουν το τέλος του, σύμφωνα με την ιστορική εμπειρία. Το τέλος αυτό ίσως γίνει με θόρυβο και συμβολικά, ίσως αθόρυβα και δίχως να το προσέξει κανείς. Εγώ προσωπικά εκείνη τη μέρα ίσως είμαι Ελλάδα ίσως όχι, ίσως θα δουλεύω ίσως όχι, ίσως να κουβαλάω σε κάποια αποθήκη ίσως όχι, ίσως θα δουλεύω σε δικιά μου επιχείρηση ίσως όχι, ίσως θα ζω ίσως όχι. Ανεξάρτητα από αυτά, εκείνη η μέρα θα είναι καλή μέρα.

 Προσωπικά το θέμα μου δεν είναι ούτε η ιδεολογική καταδίκη ούτε κάτι αντίστοιχο. Το θέμα μου είναι απλό. Είναι η αλήθεια και η αλήθεια είναι ότι ο καπιταλισμός είναι μια διεστραμμένη και νοσηρή κατάσταση που διαλύει τη κοινωνία και το άτομο για επιβλαβής και ιδιοτελής σκοπούς (όχι πάντα άλλα αυτό το κάνει αυτό-νομιμοποιημένα).

 Υπάρχει δημιουργώντας, χειραγωγώντας και εκμεταλλεύοντας ψευδαισθήσεις.

 Ότι καλό σκέφτεσαι ότι έχει προσφέρει ο καπιταλισμός, είναι του φιλελευθερισμού. Ο ίδιος ο καπιταλισμός έχει να επιδείξει μόνο επιτεύγματα κατά της ζωής (υλικής ή πνευματικής δεν έχει σημασία). Είναι το παράσιτο του φιλελευθερισμού, το παράσιτο που εκμεταλλεύεται την ελευθερία. 

 Μας έκανε να αισθανθούμε άσχημα με τον εαυτό μας, να σιχαθούμε τους άλλους και τις άλλες, μας έκανε μανιακούς και μετά μας έριξε σε κατάθλιψη (παρόμοια με το πληθωρισμό και την ύφεση), μας χώρισε από τις οικογένειες μας και τα φιλικά μας πρόσωπα, τους ξένους τους κρατάει ξένους, μας ασθένησε για να μας πουλήσει ναρκωτικά και μας έκανε αντιδραστικούς και γραφικούς έτσι ώστε να χρησιμοποιήσει τη βία μας για να δικαιολογήσει τη δική του χρήση βίας, την ύπαρξη του και να χάσουμε το όποιο δίκαιο έχουμε.

 Η βία δεν είναι λύση και ο καπιταλισμός είναι βίαιος.