Λεύγες υπό, 2017

 Γεμάτος άγνοια, εγωισμό
και κατά βάθος άλλων φόβο,
Ήμουν, μικρός, ν'αρπάξω
το φώς στον ουρανό.
Μέχρι που ένιωσα τον πόνο στον βυθό.

Ήτανε τμήμα μου,
κομμάτι μου,
και πρίν να γκρεμιστώ,
με σάλτο κατακόρυφο
πήδηξα στο κενό.

Την επιφάνεια διαπέρασα
Έπιασα τον ναδίρ μου,
πόνεσα, μπαχαλεύτηκα,
γεμάτος δεέουες πανικό
κατάλαβα πως ειμαι στο ρευστό.

Το ρευστό αποτελείται απο όντα σαν εμένα.
Ακόμα ειν'αθώα η Βία,
και δεν μορφοποιήθηκε η Αρμονία.
Κάνει κουμάντο η φαντασία.
Απώντος δομής ελευθερια.
Αοριστία.

Η πίεση έκανε θρύψαλα το οξυγόνο
Εκεί αντιλαμβάνεσαι τον φθόνο.
Και χάνεις επαφή και με τον χρόνο...

Και κεί που λές -κουράστηκα!
Και πας να σβήσεις,
Ξαφνικα αστραφτουν
Φως οι αναμνησεις...

ΤυφΏνας, 2017

 Της εξαίρεσης κανόνας,
ΝάΤος! Ηρθε ο Τυφώνας!
Καταστάλαξε, και πάλι
το μυαλό σου θα το πάρει.

Ο Τυφών να το ξέρεις
Λετουργεί διπλά,
Απο τα πιο χαμηλά
ώς και τα πιο ψηλά.
Δεν ειναι σαν εσένα,
Όταν σε πλησιάσει
Κάπως ν'αντισταθείς,
πρέπει τρόπο να βρείς.

Είναι χίλιες φωνές μαζί
 και ξεχειλίζει ορμόνες.
Ανοικτά αδιαφορεί για πεπαλαιωμένους κανόνες.

Αν τυρρανάς και σχέση έχεις χάσει με τα βασικά
 θα σε σηκώσει,
θα σε πάρει.
Θα σε εκθεμελιώσει.

Ανθρώπινα αν πάλι
 λειτουργείς και έχεις ζήσει
Ο Τυφών με πείρα
την ψυχή σου θα αναπρογραμματίσει.

Βιοψυχοσυναισθηματικά θα σε εμπλουτίσει
Τον πόνο και τη δίψα του διαρκώς
Θελει ν'ανακουφίσει κι αυτός.

Παλ1ος, 2017

 Πικρόχολος και δύστροπος
Κατεθλιμμένος, σκεπτικός
Μήπως επρέπε την ζωή του να'χε πάρει αλλιώς;

Ειν' ο παλιός.
Φτιάξε τις βάσεις που δεν είχε αυτός.
Στον δρόμο που βαδίζεις βάδισε κι αυτός.
Πως να σε στάξει
το μυαλό του βασανίζει διαρκώς.
Να σου την κάνει
μην τον αφήσεις.
Το στρώσιμο αλλού, κάποτε και αλλιώς.

Που'ναι κάπως στραβός
Μην βιάζεσαι να τον κατηγορήσεις
Βοήθησες και σύ να τον δημιουργήσεις.

Είν  ο παλιός.
Απόκτησε τις βάσεις που δεν είχε αυτός.
Μέσ'απο σένα τα ακούει ο παλιός του εαυτός.
Μην παίρνεις τίποτα που λέει προσωπικώς.

Ρέ, ξεκόλλα να πούμε..., 2017

 Άκου μια συμβουλή
απ'τον μεγάλο αδελφό σου,
είναι λάθος να προβλέπεις
το παρόν και παρελθόν σου,
στης παράνοιας το φάσμα
πρόσεξε να μην χαθείς.
Μην αποκοπείς!

!Παλικαρι :D, 2017

!Παλικάρι :D

Πραγματικής πραγματικότητας προστάτης,
Ισορροπίας εραστής
και λιγάκι αποστάτης,
της Βαβυλώνας εργατικός εργάτης,

Ανθρώπου κοινωνίας
νευροδιαβιβαστής,
Σχηματίζεις καταστάσεις
και συνθέτεις
Τις ρίζες σου απλώνεις,
τις νιώθεις, δεν τις βλέπεις
Και μαζεύεις και μαζεύεις και μαζεύεις.

και μια φορά στο τόσο,
Με ένταση ξεσπάς
Το τέλος προσπερνάς
 και στη Ζωή ξαναγυρνάς.

Γατοφαβέλες#, 2017

 Ένα βράδυ που γυρνούσα
απ'την δουλειά στο σπίτι,
άκουσα μουσικάρες,
απο αλλο πλανήτη.
Λέω, δεν γαμιέται,
πάω να πιώ κανά ποτό.
Και τι να δώ!
Οι γάτες κάναν πάρτυ στο μικρό αυτο στενό.

Μουσικάρες υπογείου,
πάρτες!
απ'της Ελλάδας τις αδέσποτες τις γατες.

Καταστάσεις σουργεάλλ,
να γαυγίζουν τρομαγμένα τα σκυλιά,
κι'οι Μεσογειές κοντανάφτρες
να κουνάνε την ουρά.
Ζήστες!
Και το άγχος,
σαν τ'αρούρι,
Φάτο!
Καύλας, ακολασιας, παρακμής Βυζαντινής, συνεχιστής.

ΕΕΕΕΐ, Αφεντικό!
Ο καμμενος,
δεν τη φοβαται τη φωτια να πουμε.
Υγρό πύρ!
Βάλε μια γύρα
ακόμα για να πιούμε!

Μαγεία!, 2017

Μαγεία!
Εξάντληση χωρίς ταλαιπωρία.
Βάζω ρυθμό και μελωδώ μονοτονία,
Θυσία.
Απόγνωση.
Δίψα για επικοινωνία.
Συζητήσεις σε μοτίβα κύκλους κάνουν,
διαθέσεις που σκορπίσανε σαν κύματα στους βράχους.
Αλλού οι συστάσεις,
εδώ και τώρα παίζουνε μονάχα καταστάσεις.
Άυριο, αν τη παλέψουμε,
να τους το διαβιβάσεις...

Γαλάζιο οξυγόνο / Błekitny tlen/ Blue oxygen, 2017

Γαλάζιο οξυγόνο

Βαρέθηκα το γκρίζο άγχος
και την αποτυχία,
Έχω ανάγκη ηρεμία
και γαλάζια ευτυχία.

Συνθέτωντας το οτι νάναι
και τη μονοτονία,
η εύρεση μέτρου θα λήξει την ανοησία.

Το θέμα είναι όμως,
όχι η πρόσκαιρη διαφυγή,
αλλα η ΖΩΗ!
Μια μόνιμη μεταμόρφωση.

Να αναπνέετε παιδιά,
να αναπνέετε,
Μην σταματάτε,
στου κενού την άπνοια,
η στης φλόγας τους καπνούς
Μην το ξεχνάτε.

Πρέπει να αναπνεύσετε!


Błekitny tlen

Mam dosć szarego stresu
I niepowodzenia,
potrzebuje spokoju
I błekitnej radośći.

Łacac czokolwiek
z monotonją,
odkrycje umiaru
połozy kres bezmyslnośći.

Ale Chodi nie
o tymczasawą ucieczke
Ale o ZYCIE!
Utrwalona metamorfoza.

Oddychajcie ludzie,
Oddychajcie,
Nie przestawajcie,
Czy w bezdechu pustki
Czy w pomienia dymie,
Nie zapominajcie

Musiczie zaczerpnąć tchu!


Polskie tłumaczenie: Izabela Bogdanowicz i Παύλος Αναστάσιος Σταματόπουλος