Οι παραγγελίες άργησαν

  Κάποτε σε μια ταβέρνα την ώρα της μεγάλης αιχμής οι σερβιτόροι τσακωνόντουσαν με τον μάγειρα για τις παραγγελίες, ο μάγειρας κούναγε το μπαλτά πέρα-δώθε μέχρι που τον κάρφωσε στον εαυτό του (αριστερή κλείδα) και οι ίδιοι σερβιτόροι με τους οποίους τσακωνόταν τον πήγανε με αμάξι στον Ευαγγελισμό. 

 Οι παραγγελίες άργησαν.

Τι μου είσαι;

Αυτό μόνο έχουν και αυτό θέλουν να προσφέρουν.

Με συγκινεί η πρόθεση και τη δέχομαι άλλα αρνούμαι τη προσφορά.

Δεν ήξερα ότι έχω να σου δώσω και λόγο, 

χειριστικό οπορτουνιστικό τυχοδιωκτικό ον.

«Διάλεξε εμένα! Διάλεξε εμένα! Γιατί δε διαλέγεις εμένα;»

Δώσε μου ένα λόγο να σε χρεωθώ;

Ξέρεις γιατί γράφω;

Γιατί είσαι ανίκανο να συζητήσεις.

 

Τώρα που το σκέφτομαι, τι μαλακίες έχω πει και εγώ. μετανιώνω.

Είσαι η τιμωρία μου, ε;

 

Γιατί να πρέπει να κυνηγήσω κάτι;

Δεν έχω το δικαίωμα να είμαι ικανοποιημένος;

Δεν έχω  υποχρέωση να σου απολογηθώ.

Τι μου είσαι;

Ως τι μου μιλάς;

 

 

Λανθάνουσα εμπρόσθια πορεία

Η λανθάνουσα εμπρόσθια πορεία έλαβε τέλος

 

Το μόνο που έχω να χάσω είναι οι ψευδαισθήσεις μου.

 

Κάποιοι/ ες ίσως εγεννηθήκατε «άνθρωποι» όμως πολλοί/ ές γίναμε στη πορεία

και έχουμε σκοπό να συνεχίσουμε τη πορεία μας και να μη μπλοκάρουμε τη πορεία των από πίσω μας. Αντί να με μπλοκάρεις χρησιμοποίησε την ώθηση από εμένα και πήγαινε και εσύ πιο πέρα!

 

Αν συνεχίσεις να με μπλοκάρεις, θα διακόψω τη πορεία μου, θα αφεθώ να οπισθοδρομήσω εώς το πιο πίσω και παλιό κενό μέχρι η κοινή πορεία να γίνει τόσο συμπαγής που δε θα μπορέσεις να τη σταματήσεις πια.  

 

Κάπου χάθηκε η επαφή. Εκεί είναι η προτεραιότητα και όχι ο αόριστος «στόχος» εμπρός.

 

Η κατάχρηση της έννοιας "φιλία"

Η κατάχρηση της έννοιας «φιλία»

 

Μου την έσπαγε η αδιαφορία.

Όμως αδιαφορία με τι;

Για ότι έχω εγώ κατά νου;

Αφού το ξέρω εκ πείρας ότι η αδιαφορία είναι σύμπτωμα κούρασης.

Την αόριστη εγωπάθεια είναι που δε κατανοώ.

Ένα ατελείωτο σερί

από σπάσιμο νεύρων

και ξενέρας είσαι.

 

Η μια με το μισανδρισμό της και ο άλλος με το μισογυνισμό του

έχουν τη ψευδαίσθηση ότι έχουν φιλικές σχέσεις με τον/ την οποιοδήποτε.

Δε λειτουργεί έτσι.

Την απαίτηση να μη κουράζεται ένα άτομο τη βρίσκει κανείς σε πολλών ειδών τις σχέσεις άλλα όχι στη φιλική. Δεν είμαστε φίλοι.

Δε σταματήσαμε τώρα, δεν ήμασταν εξ' αρχής.

Μην υποτιμάς και καταχράσαι τη λέξη φιλία. 

 

 

Μου αρέσει εδώ.

Είναι ωραία εδώ.

Μου αρέσει!

Αναρωτιέμαι...γιατί;

 

Η θερμοκρασία είναι ωραία!

Ζεσταίνομαι όμως δε καίγομαι,

δροσίζομαι όμως δε παγώνω.

 

Είναι άνετα και φυσικά!

Είναι ωραία και σωστά!

 

Δε κλέβω και δε μου κλέβεται η τροφή!

Είναι ωραία εδώ.

Χωρίς εκβιασμό θα μοιραστώ.

 

Θα επιστρέψω όμως.

-Τι είναι εδώ;

Τι συμβαίνει;

Τελείωσε, ε;

Τόσο απλά, ε;

Και τώρα, τι;

ΤΙ!;!

Καλή φάση!

Λιγότερη βρώμα, ε;

Καθάρισα κάπως δηλαδή ε;

Και θα βρωμίζω λιγότερο από 'δω και πέρα, ε;

-Κ ά τ ι   τ έ τ ο ι ο . . . 

-Τι θα πει βρωμιά;

-Κάτι που πάει αλλού και που θα γίνει κάτι άλλο.

-Όχι τόσο διαφορετικό από εμένα, ε; 

-Όχι ιδιαίτερα.

-Όλα είναι το ίδιο πάνω-κάτω-δεξιά-αριστερά,

η θέση τους και ο χρόνος τους τα διαφοροποιεί.

-Μπορώ να μείνω εδώ;

-Το θες;

-...όχι ακόμα.

Θα επιστρέψω όμως.

 

Αλληλοεισβολές

Αλληλοεισβολές

 

Είναι έτσι ήδη, γαμώ τη πίστη σου.

Η κατάθλιψη είναι απλά βαρετή.

Η άρνηση της άρνησης ακόμα πιο πολύ!

Με ελκύει αυτό που μισώ 

και δε βγάζει κάπου.

Είμαι αυτό που δε χρειάζεσαι.

Είσαι αυτό που δε θέλω.

Είμαστε «το ίδιο».

Από έλλειψη ξεκινάει 

και σε έλλειψη καταλήγει.

Ο ορισμός της διαδικασίας του εθισμού.

Σταμάτα! Εάν δε σταματήσεις θα εισβάλλω και εγώ στη ζωή σου.

Δε θα κρύψεις τη νοσηρότητα σου πίσω από δεξιότητες και εντυπωσιασμούς.

Τμήματα μιας αλυσίδας καταστάσεων

με άγνωστη έναρξη όμως γνωστή κατάληξη.

 

Δεν έχω σκοπό να σ'εντυπωσιάσω._

ΓΑΜΩ ΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΟΪ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΟ ΘΕΟ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΟΥ!

ΓΑΜΩ ΤΑ ΠΕΘΑΜΕΝΑ ΣΟΥ!

 

Έχεις βάσιμο λόγο και αιτία που δεν ωριμάζεις ή το κάνεις αναίτια και με δόλο;

Αν το πρώτο δήλωσε το λόγο και αιτήσου την ανάγκη σου.

Αν το δεύτερο η συνομιλία και η σχέση μας λαμβάνει τέλος.

 

Αδιαφορώ να γίνω θυσία.

Αδιαφορώ να γίνω μάρτυρας.

Αδιαφορώ να γίνω ήρωας.

 

Δεν έχω σκοπό να σε εντυπωσιάσω. 

 

Μπουμ-τσαφ

Είστε μαλθακές, όπως και οι άντρες σας.

Μη με παρεξηγήσετε, αυτό δε μου δίνει κάποιο ιδιαίτερο δικαίωμα/ υποχρέωση

απέναντί σας. Μια παρατηρητική δήλωση κάνω.

 

Χασμουριέμαι, βαριέμαι και πονάω στη καρδιά. Καπνίζω κι' όλας. Καπνίζω πολύ.

Να 'ταν οι γόπες λεφτά! 

Τι ακριβώς θες;

Να με κατακτήσεις; Δε θα συμβεί.

Να με ελέγξεις; Δε γίνεται. 

  

 

Η ΠΟΛΩΝΙΚΗ ΜΑΣΤΙΓΑ!

  Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα "ειρηνικό" νησί που λεγότανε Μεγάλη Βρετανία. Όλα λειτουργούσαν ρολόι σε αυτό τον ανώτερο τόπο. Υπήρχε αυστηρή κοινωνική οργάνωση, όλοι και όλες ήξεραν τη θέση τους και το ρόλο τους και αγαπούσαν τη βασίλισσα. Ήξεραν ότι μια μέρα όλος ο πλανήτης θα γινότανε σαν αυτούς και βοηθούσαν τους μακρινούς λαούς να προοδέυσουν στέλνοντας τα μεγάλα ατσάλινα τους πλοία γεμάτα στρατιώτες και οικονομικούς σύμβουλους.

Όμως αυτή η ειδυλλιακή γαλήνη θα λάβαινε τέλος όταν εμφανίστηκε Η ΠΟΛΩΝΙΚΗ ΜΑΣΤΙΓΑ!

 

Ήρθαν απότομα και ορμητικά σαν μεσαιωνική ορδή από την ανατολή. Οι γυναίκες τους αποπλανούσαν τους άνδρες, οι άντρες τους αποπλανούσαν τις γυναίκες, τα παιδιά τους τραμπουκίζαν τα άλλα παιδιά στο σχολείο, έτρωγαν τις δουλειές των ντόπιων, κανανε λαθρεμπόριο βαριάς βότκας και τσιγάρων, η μακάρια ησυχία αντικαταστάθηκε με την βάρβαρη τους γλώσσα γεμάτη φθόγγους και παράξενα ανατριχιαστικά σύμφωνα, παρεισφρέανε στις δομές εξουσίας σαν ασθένεια, αγόραζαν ακίνητη περιουσία και σαν να μην έφταναν όλ'αυτά, τους έδερναν στα πάρκα και τις πάμπς. 

 

Ω θεά της θαλάσσης παντοκράτειρα, πως κατέντησες έτσι και η αγνότητα σου μολύνθηκε απο την ηπειρωτική λαίλαπα της ανατολής! Είθε να σηκωθείς Αρθούρε εκ του τάφου και ο κοιμισμένος δυτικός λέων να ξυπνήσει και να σκίσει τον ερυθρόλευκο ανατολικό αετό που τυραννάει τον αγνό λαό σου.

 

Ισοπέδωση της ισοπέδωσης

Ισοπεδώνει την ισοπέδωση.

Τώρα κατανοώ!

Είστε υποκριτές!

Ψεύδεστε! 

Γι' αυτό δε βγάζει νόημα! |Χαχά.

Είσαι κουτοπόνηρο ε;

Είμαστε τόσο ανόμοιοι παρά την ομοιότητα!

Δεν υπάρχει πια χρέος!

Απεμπλεκόμαστε!

Ελευθερία στο σημείο.

Χωρίς χάρες-δολώματα.

Χωρίς ελεημοσύνες.

 

 

 

Πάλι θέλω αίμα...τελικά το δικό μου θέλω πίσω

[-ΘΕΛΩ ΑΙΜΑ!

-Ποιανού το αίμα θες;

-ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ!]

 

[-Με φοβάσαι;

-Ναι.

-Φταίω εγώ ή εσύ γι' αυτό;

-...

-...

-Φταίμε κ' οι δύο.]

 

Τελικά μάλλον απλά ήθελα το αίμα μου πίσω!

Το δικό μου αίμα, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

 

Πλασματικές διανοητικές εικόνες

Πλασματικές διανοητικές εικόνες 

 

Τι κάνω με αυτές;

Το μυαλό μου έχει ένα σωρό εικόνες.

Να τις περιγράψω και εκφράσω για να τις ξεφορτωθώ;

Να τις εκλογικεύσω ωσότου να σβήσουν; 

Δε βλέπω κανένα νόημα στο να προσθέσω και άλλες πλασματικές εικόνες στο νου όταν το πρόβλημά μου είναι αυτές που ήδη υπάρχουν.

Να τις σβήσω ή να τις επικοινωνήσω;

Η φωτιά ας σβήσει.

Η θερμότητα ας επικοινωνηθεί.

 

Φάση καλή

Αποτραβήχτηκε από τα εγκόσμια,

με σκοπό να αποφύγει, 

με σκοπό να μην επιστρέψει.

Δεν είναι όμως σωστό.

Δε λειτουργεί έτσι και δε τελειώνει εκεί.

Η επιστροφή στη κοινότητα

είναι φάση καλή.

 

19/03/2021

 Αποτραβήχτηκε απο τα εγκόσμια

με σκοπό να αποφύγει,

με σκοπό να μην επιστρέψει.

Δεν είναι όμως σωστό.

Δε λειτουργεί έτσι

και δε τελειώνει εκεί.

Η επιστροφή στη κοινότητα

είναι φάση καλή.

Η επιτυχία

 

Η επιτυχία 

η αόριστη θεότητα 

που απαιτεί τόσες θυσίες.

Η επιτυχία, το είδωλο που αντανακλά ατέρμονα

το στατικό παρόν μου.

Ο πλασματικός στόχος επετεύχθη.

Και τώρα τι;

Που είναι η ανταμοιβή μου;

Ποια είναι η ανταμοιβή μου;

Σε σιχαίνομαι!

Με απωθείς!

Απώθηση!

Αυτό είναι εκβιασμός!

Ζηλεύεις;

 

 

Η παραποίηση είναι περιττή

Η σκοτεινή μάζα που κινείται στα βάθη του νου,

αργά κινείται, αργά αλλάζει,

κ' τη ταχύτητα των πάντων επηρεάζει.

Απεμπλοκή! 

Η βαριά ροή.

Το επονομαζόμενα «κακό».

Η ανάδυση απ' το σκότος στο φως.

Η πραγματική διαδικασία της «δημιουργικότητας».

Η παραποίηση είναι περιττή.

Αποσπασματική αλήθεια, ημιτελής διαδικασία.

 

Eϊρήν/ Eireen

 

Eϊρήν/ Eireen

 Ήταν καλοκαίρι του 2020 σε μια ειδυλλιακή καβάτζα στο Μαράθι Κρήτης, σε έναν ύφαλο μεταξύ στεριάς και θαλάσσης, ο χρόνος και τόπος που συναντηθήκαμε. 

 Eϊρήν κοκκινομάλλα, πρασινομάτα, λευκή μου Έϊρεννάχ Κέλτισσα με τις μουσικές σου και τα χρώματα μιας άλλης θάλασσας και μιας άλλης γής! Έγω, ο καστανός, μελομάτης, μελανός Σκυθολάκων Έλλην σου Παύλος θα το'θελα πολύ να μη πλέαν τα καράβια και να μη πέταγαν τ'αερόπλανα. 

Από τα χαμηλότερα ως τα ψηλότερα να δέναμε, για λίγο για πολύ δεν θα είχε σημασία, ούτε αν το νερό και ο ουρανός τριγύρω μας έχει φωτισμό φωτεινό ή σκούρο ή αν τα χρώματα είναι κόκκινα, πράσινα, γαλανά ή μωβ.

Η ησυχία της επαρχίας, ο θόρυβος της μητρόπολης, ο οργανικός και ο μηχανικός ήχος, οι γλώσσες του βορρά, του νότου, της ανατολής και της δύσης είναι όλα ωραία όταν τα συναισθάνεσαι με το ετερώνυμο σου.

Η εμπειρία λειτούργησε, οι πληροφορίες ανταλλάχτηκαν και ο χωρισμός δεν ήταν σπαρακτικός. Eίμαστε ήδη σε διαδικασίες και οι δυο και οι υποχρεώσεις μας είναι υπαρκτές.

Την επόμενη φορά, όταν και εάν οι συνθήκες μας θα είναι πιο σωστές πολύ θα ήθελα να συνθέταμε ωραία πράγματα μαζί, να γουστάρουμε τις ζωές μας, τη ζωή μας.