Eϊρήν/ Eireen
Ήταν καλοκαίρι του 2020 σε μια ειδυλλιακή καβάτζα στο Μαράθι Κρήτης, σε έναν ύφαλο μεταξύ στεριάς και θαλάσσης, ο χρόνος και τόπος που συναντηθήκαμε.
Eϊρήν κοκκινομάλλα, πρασινομάτα, λευκή μου Έϊρεννάχ Κέλτισσα με τις μουσικές σου και τα χρώματα μιας άλλης θάλασσας και μιας άλλης γής! Έγω, ο καστανός, μελομάτης, μελανός Σκυθολάκων Έλλην σου Παύλος θα το'θελα πολύ να μη πλέαν τα καράβια και να μη πέταγαν τ'αερόπλανα.
Από τα χαμηλότερα ως τα ψηλότερα να δέναμε, για λίγο για πολύ δεν θα είχε σημασία, ούτε αν το νερό και ο ουρανός τριγύρω μας έχει φωτισμό φωτεινό ή σκούρο ή αν τα χρώματα είναι κόκκινα, πράσινα, γαλανά ή μωβ.
Η ησυχία της επαρχίας, ο θόρυβος της μητρόπολης, ο οργανικός και ο μηχανικός ήχος, οι γλώσσες του βορρά, του νότου, της ανατολής και της δύσης είναι όλα ωραία όταν τα συναισθάνεσαι με το ετερώνυμο σου.
Η εμπειρία λειτούργησε, οι πληροφορίες ανταλλάχτηκαν και ο χωρισμός δεν ήταν σπαρακτικός. Eίμαστε ήδη σε διαδικασίες και οι δυο και οι υποχρεώσεις μας είναι υπαρκτές.
Την επόμενη φορά, όταν και εάν οι συνθήκες μας θα είναι πιο σωστές πολύ θα ήθελα να συνθέταμε ωραία πράγματα μαζί, να γουστάρουμε τις ζωές μας, τη ζωή μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου