Σκέψεις 228

Η απόπειρα να φανώ ως "κάτι" είναι αυτή που με αποτρέπει από το να γίνω αυτό το "κάτι".

Η αιτία που θέλω να φανώ ως "κάτι" είναι επειδή δεν είμαι αυτό το "κάτι".

Η αιτία που το κάνω αυτό είναι για να προσελκύσω ή να προσελκυθώ, 

να προσεγγίσω και να προσεγγιθώ

από τα άτομα που το έχουν αυτό το "κάτι".

Η όλη αυτή συνθήκη προξενεί σύγχυση 

και η σύγχυση επιφέρει κόπωση. 

Η κόπωση είναι το αίτιο σφαλμάτων

και μειωμένης απόδοσης.

Ψυχολογική αποπλάνηση 

και ψυχολογικός βιασμός.

 

Σκέψεις 227

 

Σκέψεις 226

Να ξέρετε πως το πισωγύρισμα που προκαλέσατε είναι παροδικό και ότι χωρίς να το θέλετε δυναμοδοτήσατε τις συνθήκες για βιώσιμη πρόοδο.

Δε το θέλατε όμως σας ευχαριστώ γι' αυτό.

Τα προβλήματα που αποτελούν πυρηνικό τμήμα της ύπαρξής σας έγιναν απτά και κοινοποιήθηκαν. 

Η επίλυσή τους θα σας αλλάξει την ύπαρξη.

Τα καψώνια δεν είναι σκληραγώγηση και ούτε εκπαίδευση. Δε χρειαζόταν να μας προξενήσεις τόση οδύνη.

Δε φταίω εγώ απόλυτα.

Δε φταις ούτε 'συ γι' αυτά απόλυτα,

όμως ότι ευθήνεται

θα πάψει να υφίσταται.

 

Σκέψεις 225

Φαντάζει παράξενη η συνθήκη 

του να θέλει κάποιο το θάνατο σου.

Δεν είμαστε ειρηνικός λαός.

Δεν είμαστε αληθινός λαός.

Είναι ωραία η ιδέα του να γεράσουμε παρέα.

Χρειάζονται όμως συνθήκες γι' αυτό.

 

Τριπόδων+Λυσίου

 

Σκέψεις 224

Την απομόνωση τη θεωρούμε μαγκιά

και "φτασμενιά"!

Πόσο τρελό!

Το να είσαι τραμπούκος 

είναι από μόνο του άσχημο, ομολογουμένως,

όμως το να είσαι

και τραμπούκος

και δοσίλογος 

είναι υπερβολικό

και πάει πολύ.

-Θα με έπνιγες;

-Μόνο όταν και για όσο θα άρεσε και στα δυό μας και όχι με τα χέρια μου.

Σκέψεις 223

Δε πα' να πεθάνω κι' όλας;

Σιγά τ' αυγά...

...λες και μ' αρέσει τόσο η ζωή.

Θα κάνω ότι μπορώ για να τη βελτιώσω

και μετά επόμενο!

Δε θα πεθάνω κι' όλας!

Όχι ακόμα,

υπάρχουν ακόμα μερικά πράγματα

που θέλω να σκεφτώ, να κάνω,

να νιώσω.

 

Σκέψεις 222

Δε συγχωρώ.

Όταν ληφθούν μέτρα και σιγουρευτεί το ότι κάτι σαν αυτό δε θα επαναληφθεί,

ίσως μπούμε σε πορεία συγχώρεσης.

Ως τότε, όχι.

Σταμάτα να αυτοσαμποτάρεσαι

και να σαμποτάρεις τα άλλα άτομα.

Βαρέθηκα να ζω σε εν ξύπνιω εφιάλτη.

Ότι κι' αν κάνω,

ότι και όσο και αν σκεφτώ

η μοίρα μου είναι η δυστυχία.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων τριγύρω μου έχει κατεστραμμένες ζωές,

οι ψηλές απαιτήσεις γίνονται με μη-αντίστοιχες παροχές,

χάναμε, χάνουμε, θα χάνουμε.

 

Σκέψεις 221

Έχω μπλέξει με κωλόπαιδα και χαμίνια!

Όχλος!

Πρέπει να ζήσει και προοδεύσει και αυτός!

Δε μπορείτε ρε να εκμεταλέυεστε έτσι τους ανθρώπους, να τους αφήνετε ανάπηρους προς όφελος σας και μετά να τους διώχνετε!

Σας μισήσαμε.

 

Σκέψεις 220

Έχω υπάρξει υπερβολικά "μόνος".

Θυμάμαι σκηνικά στα οποία 

ήμουνα άνετος και ψύχραιμος, 

που όμως όταν τα θυμάμαι λεπτομερώς,

ήταν τόσο μα τόσο θλιβερά 

και προβληματικά που μελαγχολώ αυτόματα.

Είναι που μεγαλώνω κι' όλας.

Λέω "παλιά" και πιά το εννοώ.

Πολλά έργα τέχνης μου αρέσουν επειδή έχουν λογικές άλλες από τη δική μου.

Αυτό σημαίνει πως υπάρχουν άλλες λογικές και άλλοι άνθρωποι από εμένα.

Αυτό πάει να πει πως δεν είμαι μόνος

και είναι ωραίο το να μην είσαι μόνος.

Με πολλά συμφωνώ, με πολλά διαφωνώ,

οι απόψεις διαστέλλονται και συστέλλονται, συνθέτουν, συνθέτονται, 

αποσυνθέτουν και αποσυντίθενται, συγκρίνονται (και συγκρίνουν),

συγκρούονται (και συγκρούουν),

καταρρέουν, χτίζονται (και χτίζουν),

έχουν στόχους, σκοπούς, γεννιούνται, αναπτύσονται, αποαναπτύσονται, πεθαίνουν, αναπαράγωνται, αποφεύγουν 

και αποφεύγονται, προσαρμόζουν 

και προσαρμόζονται, ανταγωνίζονται 

και ανταγωνίζουν, συμβιβάζονται 

και συμβιβάζουν, συνεργάζονται 

και συνεργούν.

 

Σκέψεις 219

 Η κουλτούρα σας απορρίπτεται.

Σκέψεις 218

Μου είναι δύσκολο το να μη σκέφτομαι εκδίκηση.

Λύνεται με την εκδίκηση ριζικά το πρόβλημα;

Μπορώ να εκδικηθώ λύνοντας το ριζικό πρόβλημα μου και δε θα θεωρείται καν εκδίκηση μετά.  

Το ζιγκ-ζαγκ της καταστροφής.

ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ;

ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕΣ;

Δεν υπάρχει "δικαίωμα στη σπατάλη",

κάνε ότι ωφέλιμο είναι να κάνεις

και επέστρεψε στο χώρο σου.

 

Σκέψεις 217

Γιατί να πληρώνω το κόστος προόδου ατόμων που δε θέλουν τη πρόοδο;

Εκβιαστικά ελάχιστα έμειναν,

είτε με καλή είτε με κακή πρόθεση.

Τέλος με την ανοχή στο κάθε τραμπούκο

και τη κάθε τραμπούκω.

Τέλος και η ψευδοεκλογίκευση 

της παραξενιάς.

Είμαστε καθυστερημένο τμήμα μιας 

καθυστερημένης κοινωνίας.

Το αποδεχόμαστε, 

αναλύουμε τη κατάσταση της θέσης μας 

και προχωράμε προς καλύτερα.

 

Σκέψεις 216

Συνεχώς θα αναδύονται προβλήματα

και συνεχώς θα χρειαστεί να τα επιλύνεις.

Αργά ή γρήγορα θα έχεις τα μέσα που χρειάζεσαι γι' αυτό.

Μη τα καταχραστείς.

Η παραδοξότης δεν είναι το τέλος.

ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΟΥ.

 

Σκέψεις 215

Είσαι ναρκομανής και όπως όλοι και όλες 

οι ναρκομανείς τη ζημιά που προξενείς 

στον εαυτό σου την αναπληρώνεις "ρουφώντας τυφλά και αδιάκριτα" 

το περιβάλλον σου.

Με αυτό το τρόπο ζεις μόνο διαμέσου 

των άλλων. Ζεις αποκλειστικά αποκλειστικά από τους άλλους και αποκλειστικά για 

τους άλλους και αυτό δεν είναι ωφέλιμο 

και υγιές για κανένα μέρος.

Οι αντιδράσεις είναι άσχημες.

Θα κάνετε όλοι και όλες πράγματα 

που δε σας ταιριάζουν.

 

Σκέψεις 215

Μου είχες πει πως βιάζομαι.

Μήπως εσύ καθυστερείς;

Σιχάθηκα τον αυθαίρετο έλεγχο

και βαρέθηκα το να είμαι κουρασμένος.

Εκτεθημένος.

Αν κάνω κατά καιρούς κάτι ηρωϊκό,

μη το θαυμάζεις.

Δε το κάνω επειδή το θέλω

όμως επειδή αναγκάζομαι.