Σκέψεις 199

 

Σκέψεις 198

Κάποια άτομα δεν ωριμάσανε,

έφηβα έμειναν και γεράσανε.

Κάτι έμεινε ατελείωτο στη μέση.

Βάλε ότι θες!

Γιατί να δυστυχήσω εγώ

για να ευτυχήσεις εσύ;

Εσύ έχεις το μαχαίρι

και εσύ έχεις και το πεπόνι.

Τώρα βάλε το μαχαίρι στο λαιμό σου

και το πεπόνι στο κώλο σου.

Σκέψεις 197

 Ο λόφος του Λυκαβηττού είναι μικρογραφία ενός τεράστιου τμήματος του πλανήτη μας.

Στη κορυφή του υπάρχει μια εκκλησία. 

Ο κόσμος πάει εκεί για να ηρεμήσει, να γαληνέψει κοιτάζοντας τη θέα και να εναποθέσει τις ελπίδες του στο Άγιο και να άκουσει τις ψαλμωδίες.

Δίπλα στην εκκλησία υπάρχει ένα πολύ καλό μπαρ-ρεστωραν όπου οι πελάτες τρώνε και πίνουν κανονίζοντας πολιτικές, πολιτιστικές, νομικές και κοινωνικές υποθέσεις κοιτώντας την αχανή πόλη αφ' υψηλού και οι εργαζόμενοι που εργάζονται για να βγάλουν τα χρηματά τους, την απόδειξη εργασίας τους. Ο κύκλος κυλάει. Παραδίπλα υπάρχει ένα αμφιθέατρο. Μουσική και ταινίες μέσα στις πέτρες και τους κάκτους και τις αλόες ψυχαγωγούν το κόσμο. Έξω από το συναυλιακό χώρο υπάρχει το πάρκινγκ το οποίο τα βράδυα μετατρέπεται σε χώρο για κόντρες, ντριφτ και σούζες, καθώς και αράγματα μετά φούντας, αλκοόλ και άλλων ουσιών,  ρεηβοκαταστάσεις σε εβδομαδιαία βάση και πιθανότατα αλυσιδωτές από το 600 πχ,high high.  Προς τα ανατολικά του λόφου υπάρχει ο χώρος για κρυφό σεξ εντός ή εκτός αυτοκινήτου (με τους απαραίτητους ματάκηδες πίσω από τους βράχους και τους θάμνους να απολαμβάνουν το θέαμα και να αυνανίζονται), στις σπηλιές πέρι του λόφου ζούνε άστεγοι με απλωμένες τις μπουγάδες τους έξω και στοιβαγμένα τα λάφυρα από τα σκουπίδια μέσα και πιο χαμηλά ο κόσμος βγάζει τα σκυλιά, τα παιδιά και τους γονείς του ειδυλιακούς περιπάτους στα άλση, μετά σπορ και τεχνών και σκοπό την παροδική απόδραση από τη συνεχή και ασφυκτική ρουτίνα της μητροπόλεως.

Κάποιοι και κάποιες ανεβοκατεβαίνουν με το τελεφερίκ, κάποιοι και κάποιες ανεβοκατεβαίνουν με πούλμαν και λοφωρείο, κάποιοι και κάποιες ανεβοκατεβαίνουν με αυτοκίνητα και μηχανάκια και κάποιοι και κάποιες ανεβοκατεβαίνουν με τα πόδια.

Σκέψεις 196

Δε μπορούσες ποτέ να αποδεχτείς 

τη πραγματικότητα που βίωνες...

...γιατί ήταν απαίσια.

Εγώ γιατί να τα ζήσω όλ'αυτά που έζησα

έτσι όπως τα 'ζησα;

Καταραμένε όχλε!

Δύσκολο το να σ' αγαπήσει κάποιος.

Τότε που χρειαζόμουνα δεν ήθελα.

Τώρα που θέλω δε μπορώ.

Δε πα' να γαμηθούνε  κ' οι γραβατάκηδες;!

Να πα' να γαμηθούνε κ' τα υποκριτικά τσόλια.

Ωραίο πράγμα η οικογένεια

όμως η ζωή

ούτε αρχίζει

και ούτε τελειώνει

σ' αυτή.

Μην αφήνεις

την αδιαφορία σου

να σε βλάπτει.

Σκέψεις 195

Α στα διάλα και 'συ παλιοφρικιό!

Μαλάκες παλιοί, μαλάκες νέοι 

και μαλάκες πελάτες!

Εσύ θα γίνεις σαν εμένα,

εγώ θα γίνω σαν εσένα.

 

Ας μη παραξεφεύγω.

Δε χρειάζεται να παραξεφεύγω.

Σκέψεις 194

Ανύπαρκτη προσωπικότητα, απαίσιος χαρακτήρας, άγαρμπο σώμα, 

πνεύμα αμόρφωτο, νους συγκεχυμένος, 

αντίληψη διεστραμένη, 

διαβεβλημένη αίσθηση πραγματικότητας,

πρόθεση οκνηρίας, 

ανικανότητα σύνθεσης και αποσύνθεσης,

εθισμός στη χειριστικότητα,

απροθυμία αναμόρφωσης,

τάση προς την ασυδοσία 

και τάση προς τον αυταρχισμό, 

άρνηση της έννοιας του νόμου,

απειθαρχία, αστήρικτες φοβίες,

αστάθεια ή στατικότητα, μανία, κατάθλιψη, αδιαφορία για τη συλλογική ευδαιμονία,

κεκαλυμένη απληστία, 

πληκτική επαναληπτικότητα, 

εξουσιομανία ανεύ αντικειμένου,

ατιμία, αριβισμός, εκβιασμός, 

ανυπαρξία χρήσιμων δεξιοτήτων, 

ανευθηνότητα, έλλειψη κριτικών ικανοτήτων, εργασιομανία, παρωχημένη ηθική 

ή/και έλλειψη αυτής,

ανικανότητα δόμησης 

και ανικανότητα αποδόμησης,

θρασυδειλία και κουτοπονηριά.

Σκέψεις 193

Το "αποφασίζωμεν και διατάζωμεν" ψόφησε.

Τι δίνεις ως επιστροφή;

Εσείς περνάτε καλά μαζί μου.

Εγώ μαζί σας, όχι τόσο.

Μας πήρατε το χώρο μας,

μας πήρατε το χρόνο μας

και μας το παρουσιάζετε

λες και μας κάνετε χάρη.

Μας ρουφήξατε οικονομικά,

φυσικά και διανοητικά δίχως αντάλλαγμα

και το παρουσιάζετε 

ως φυσιολογική κατάσταση.

Για ένα φαίνεσθαι...

Η γκρίνια σας είναι αφόρητη.

ΠΑΡΤΕ

ΔΩΣΤΕ 

ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΤΕ

Σκέψεις 192

Άηντα φτιάξα πάλι κενό χώρο,

άηντα πάλι ξαναγεμισετονα!

:)

Πρέπει να αλλάξω 

το κοινωνικό μου περιβάλλον.

Εγώ μαριονέττα δεν είμαι καμιάς και κανενός!

Ta też ładna!

Τι απαίσιος χαρακτήρας!

 

Σκέψεις 191

Νεαρέ μου βαρετέ αριβίστα

και νεαρή μου βαρετή αριβίστρια.

Σας βαριόμαστε.

Το "φιλότιμο" και η κουτοπονηριά

πεθάνανε παρέα.

 

Σκέψεις 190

 

Czasami potrzebny jest OGIEŃ!

OGNIA!

Σκέψεις 189

Είστε αυτό από το οποίο θέλω να προχωρήσω.

Είστε αυτά στα οποία επιστρέφω.

Προχωράμε μαζί!

Ως μάζα,

ως ομάδα,

ως άτομα.

 

Αθήνα 11/06/2023

 

Σκέψεις 188

Ξεκινάτε!

Τελειώσατε.

Σκέψεις 187

ΚΑΕΙΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ

ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΟΙ

ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΛΑΖΟΝΙΚΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ...

...Θα σας άξιζε, όμως το σύστημα στο οποίο παρασιτίτε δε θα το αφήσει να συμβεί.

Ζήστε με τη γνώση 

πως ζείτε χάρη σ'άλλους.

Σκέψεις 186

 

Σκέψεις 185

Σέβομαι το φόβο.

Σέβομαι το φόβο σου.

Δε θα σε προδώσω 

1. Βαριέμαι.

2. Δεν έχει νόημα.

3. Δεν είμαστε εχθροί.

 

Σκέψεις 184

 Ευχαριστώ για τη πρόσβαση!

Σκέψεις 183

 

Με κάνεις να αμφισβητώ 

την ισότητα των φύλων.

Με κάνεις να αμφισβητώ 

την ισοτιμία της ζωής.

Με κάνεις να αμφισβητώ

την ισότητα-ισοτιμία των κοινωνικών τάξεων.

Πρέπει να επιστρέψεις 

στο χώρο σου, το χρόνο σου και τα οριά σου.

Λούσου τα αποτελέσματα 

των επιλογών σου

μέχρι τελικής σταγόνας!

(Ήσουν έτσι εξ' αρχής ή έγινες στη πορεία;)

(Ήμουν έτσι εξ' αρχής ή έγινα έτσι στη πορεία;)

Σκέψεις 182

Για να είμαι ειλικρινής, 

δε περιμένω κάτι καλύτερι από 'σας.

Ας βελτιωθούμε αρχίζοντας από το χειρότερο.

ΑΠΟ ΕΔΩ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ.

ΑΠΟ ΕΔΩ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ.

Από εδώ ταλαιπωριέται

και ταλαιπωρεί

και από εδώ βαριέται.