Σκέψεις 337

Εδώ δε μ' αρέσει ο τρόπος που ζω εγώ.

Νομίζεις πως μ' αρέσει ο τρόπος που ζεις εσύ;

Είχα εγώ γονείς;

Ζω μια ζωή που σιχαίνομαι.

...το έχει το χειριστικό...

Καταδικάζουν την αλητεία 

όμως και καταδικάζουν κόσμο σε αυτήν.

Είμαι εργαζόμενος στην Ελληνική εστίαση.

Δεν έχω ζωή.

Και τώρα τι κάνω 

που ξέμεινα μόνος 

με τη φαντασία μου;

Γιατί δε μπορώ απλά να πεθάνω;

Τα έχουμε χάσει όλα.

Δε θέλω άλλο να ζω αυτό το απαίσιο πράμα.

Μ' αρέσει κάτι στη ζωή μου;

Twoj smutek jest wazny.

 Οι ανάγκες μου είναι πιο σημαντικές από τα γούστα σας.

Θυμώνω που δε το έχω ήδη.

Μου είχε πει πως χρειάζεται να απομονωθώ.

Η αηδιαστική και αποτυχημένη ράτσα σας εξαφανίζεται και είναι καλό αυτό.

Η μέθη και τα αιτιά της μου έχουν σκοτώσει αγαπημένα μου άτομα.

Πόσους έρωτες και αγάπες 

έχασα από ναρκωτικά;

ΧΡΩΜΑΤΑ 103

-Που να πάω;

-Εκεί που αγαπάς και αγαπιέσαι.

-Πότε να πάω;

-Όταν αγαπάς και σ' αγαπά.

-Τι να κάνω;

-Αυτό/ά που αγαπάς και σ' αγαπά/ούν.

ΧΡΩΜΑΤΑ 102

Μετανιώνω για τις επιλογές μου.

Δεν ήξερα, δεν ήθελα 

και δε μπορούσα καλύτερα.

Η έλλειψη αντικειμένου είναι δυσφορία

που καταλήγει σε δυστυχία.

Δε χρειάζομαι την αγάπη σου.

Ίσως στο μέλλον τη θελήσω,

όμως δε την έχω ανάγκη.

Ξέρω πως την έχω ήδη.

Σκέψεις 336

Όταν σε ξανατραβήξει πίσω 

παρέδωσε όσο το δυνατόν λιγότερο.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΡΕΛΟΥ!

ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΦΥΓΟΥΝ;

ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ;

Γιατί όχι; Γιατί ναι;

Αποτυχημένη μετακόμιση.

Θα μπορούσαμε να ζούσαμε καλά.

Δε μπορείς να ξεριζώνεις έτσι 

τους ανθρώπους.

Το σύστημα: ΔΟΥΛΕΙΑ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΔΟΥΛΕΙΑ απέτυχε ισότιμα με το σύστημα: ΔΙΑΔΚΕΔΑΣΗ-ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ-ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ.

Δεν έχω πιο σημαντικά πράγματα να κάνω ΕΠΕΙΔΗ ΜΕ ΚΑΝΑΤΕ να μην έχω πιο σημαντικά πράγματα να κάνω.

Γκρίνιες του ανέμου μεταξύ τους.

Θέλω να ταλαιπωριέμαι λιγότερο και να έχω περισσότερη ασφάλεια.

Απεγνωσμένα να βρούνε καθολικούς κανόνες στη ζωή, τους εφεύρισκαν εκεί που δεν υπήρχαν.

Γιατί να είμαι με τους καθυστερημένους και τις καθυστερημένες όλη την ώρα;

Τελειώστε και 'σεις και η αηδία σας αηδιαστικά πολυπρόσωπα όντα.

Γκράφιτι 1

Οι ζωές ρέουν

όπως στο ρυάκι

το νερό.

Σκίτσο για τοιχογραφία

 

ΧΡΩΜΑΤΑ 101

 Σε πολλές περιπτώσεις η εμμονή με την "αξιοκρατία" που συνδέεται με το αίσθημα του αδικημένου/ης καταλήγει σε διαφθορά 

ή/και αυταρχισμό ισότιμο ή μεγαλύτερο από πολλές περιπτώσεις "νεποτισμού".

Η κυρίαρχη μέθοδος που χρησιμοποιείται και ισχύει σε έναν οργανισμό είναι λιγότερο σημαντική σε σχέση με το να προξενεί και να καταλήγει σε ειρήνη και λειτουργικότητα.

Ο συνδιασμός των συστημάτων του νεποτισμού και της αξιοκρατίας σε κάτι συνεργατικό και μετριοπαθές.

Σίγουρα πάντως ο αντίνεποτισμός και η αντιαξιοκρατία δε λειτουργούνε επί του πρακτέου, όχι απόλυτα.

Η βιώσιμη εναλλακτική στο καταστασιακά αδιέξοδο στατισμό δεν είναι ο καταστασιακά άστατος δυναμισμός άλλα η σταθερότητα+αλλαγή.

ΧΡΩΜΑΤΑ 100

Τίποτα δε μένει κρυφό για πάντα.

Σιχαίνομαι την Ελλάδα.

Δεν έχει σωστή εκπαίδευση.

Χρόνια κόπωση.

Μια αδύνατη κατάσταση.

Συντρίφτηκα.

ΧΡΩΜΑΤΑ 99

 Η ζωή μου εν μέρη καταστράφηκε από έναν όχλο αυτιστικών ατόμων που ενηλικιώθηκαν και απέκτησαν οικονομική και επαγγελματική εξουσία επάνω μου.

Τα άτομα με ειδικές ανάγκες ρουφάνε πολύ πνευματική ενέργεια και εγώ δεν είχα κάτι να με προστατέψει.

ΧΡΩΜΑΤΑ 98

 Δεν έχει νόημα να θυμώνεις με την ανικανότητα κάποιου ή κάποιας.

Ίσως με την αποκρυψή της, ναι σίγουρα, 

όμως όχι με την ίδια την ανικανότητα.

Τι τη προξενεί;

Η βία, η ανασφάλεια, η διαρκής πίεση, οι ψυχολογικοί τραυματισμοί, ο κοινωνικός τραμπουκισμός, η έλλειψη σκοπού/σκοπών και νοήματος.

Χρώματα 97

Ο σκοπός της ζωής είναι η μείωση της δυστυχίας και η αύξηση της ευτυχίας.

Η διαδρομή είναι τμήμα της ζωής σου.

Κάνε την ευχάριστη.

Γιατί να ζηλεύεις μια ψευδαίσθηση;

Μη το κάνεις, δεν είναι αληθινό.

Η έλλειψη ενημερώσεων προξενεί τη παράνοια.

Δεν αξίζει να δίνεις παραπάνω απ'όσα παίρνεις και δε χρειάζεται να παίρνεις παραπάνω απ' όσα χρειάζεσαι.

 

Χρώματα 96

Το να καταστρέφονται ζωές για γούστα δεν είναι σωστό.

Που πήγε αυτό που ένωνε τα πάντα;

Που είναι;

Η αίσθηση του να βλέπεις τα άλλα άτομα να επαναλαμβάνουνε τα λάθη σου είναι απαίσια.

Το να μην επιστρέψεις εκεί που ήσουνα είναι καμιά φορά αρκετό ως παράγων κινητικοποίησης.

Ήρεμη, ήσυχη, σταθερή ζωή, 

αλλιώς δεν έχει νόημα.

Χαθήκαν όλα χωρίς ανταπόδοση, 

για μιά τρέλα.

Το να ζηλεύεις αυτούς και αυτές 

που το έχουνε

και να τους επιτήθεσαι γι' αυτό

δεν έχει νόημα.

 

Χρώματα 95

Το "είσαι ότι φαίνεσαι" 

δε λειτουργεί σε περιβάλλοντα 

υποκρισίας, ψεύδους και φαντασιώσεων.