Το να καταστρέφονται ζωές για γούστα δεν είναι σωστό.
Που πήγε αυτό που ένωνε τα πάντα;
Που είναι;
Η αίσθηση του να βλέπεις τα άλλα άτομα να επαναλαμβάνουνε τα λάθη σου είναι απαίσια.
Το να μην επιστρέψεις εκεί που ήσουνα είναι καμιά φορά αρκετό ως παράγων κινητικοποίησης.
Ήρεμη, ήσυχη, σταθερή ζωή,
αλλιώς δεν έχει νόημα.
Χαθήκαν όλα χωρίς ανταπόδοση,
για μιά τρέλα.
Το να ζηλεύεις αυτούς και αυτές
που το έχουνε
και να τους επιτήθεσαι γι' αυτό
δεν έχει νόημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου