ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΤΑΣΙΜΟΓΟΝΟ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΚΗ ΣΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ
Η επαναληπτικότητα είναι έννοια με κυρίαρχο πεδίο ορισμού τον χρόνο. Πρακτικά, είναι μια δομή αναγκαία για την επίτευξη ιδεατών καταστάσεων (στόχοι).
Υπάρχει όμως ο κίνδυνος, εκούσια ή ακούσια, αυτή να μετατραπεί σε έναν ατέρμονα βρόγχο, ο οποίος δημιούργει στασιμότητα με φθορογόνες ψυχοσυναισθηματικές και όχι μόνο συνέπειες.
Όρισα την έννοια αυτή ώς "στασιμογόνο επαναληπτικότητα", άρρηκτα δεμένη με την έννοια της ρουτίνας, και θα επιχειρήσω να την συνδιάσω με την συνθήκη της ιεραρχικής στατικότητας, μέσα απο προσωπικές εμπειρίες και ύπο καθαρά προσωπικό πρίσμα.
Ώς συμπεριφορές που έχω συναντήσει κατα τον εργασιακό μου, και όχι μόνο, βίο, διακρίνω τις εξής παρακάτω που πιστεύω ότι συνεισφέρουν στη μορφόποιηση μιας στατικοποιημένης ιεραρχίας:
Α. Η διαρκής επανάληψη βασικών αληθειών, και μέσω αυτής, η επισύναψη υποκειμένικων απόψεων.
Β. Η αναπαραγωγή "σκληρών αληθείων", κυρίως για πειθαρχικούς σκοπούς, οι οποίες αποτελούν επιλέγμενα επι-μέρους τμήματα γενικότερων αληθειών κοίνης βάσης, με αποτέλεσμα να επιβεβαιώνεται απόλυτα η θέση του πομπού τους.
Γ. Ο μηδενισμός, μέσω παρουσίασης έλλειψης επιλογών.
Δ. Το χάομα, μέσω παρουσίασης απειρίας επιλογών.
Ε. Μετατροπή συλλογικών ευθήνων σε ατομικές.
Ζ. Η ανοχή σε ξεσπάσματα συναισθηματικών καταβολών, που αποσκοπούν:
1. Στην αναγνώριση της κατάστασης του αντικειμένου.
2. Στην εξάντληση του αντικειμένου.
3. Στην επίθεση στο ήθος του αντικειμένου, λόγω θραύσης πρωτοκόλλου.
Η Ιεράρχικη στατικοποίηση δημιουργεί μια συνθήκη ύπο την οποία, η τήρηση των κανόνων λειτουργίας ενός οργανισμού αποκτούν υπεροχή έναντι της ίδιας της λειτουργίας του, με την ανατροφοδότηση τους με γνώμονα νέα δεδομένα να καθίσταται αδύνατη.
Όταν η παραπάνω συνθήκη αφορά κάποια υπολειτουργία της συνολικής λειτουργίας, όπου υπάρχει στόχος και τέλος, τότε δεν υπάρχει κίνδυνος ατέρμονού βρόγχου.
Όταν όμως αφόρα το σύνολο ενός συστήματος, τότε αρχίζει να επικρατεί μια ενεργοβόρος κατάσταση, η οποία τροφοδοτείται απο τις ενέργειες των μελών της, και συνήθως λήγει μέσω σειράς επί-μέρους καταρρεύσεων των μελών και των διαδικασιών της.
Παύλος-Αναστάσιος Σταματόπουλος17/04/18
