Δευτέρα 30 Απριλίου 2018

Πρωί στο λωφορείο, 2017

Καθόμουν σήμερα το πρωί με τη «μίζερη» γειτόνισσά μου στο λοφωρείο.
Διαγώνια ήταν σε καροτσάκια ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι, αδιάφορων χρωμάτων και καταγωγών.
Κοιμόμουν εγώ.
Με ξυπνά η πιο όμορφη κραυγή!
Ήταν τσαντισμένη, ήθελε σημασία.
Της χαμογέλασα. Μου χαμογέλασε.
Γύρισα, του χαμογέλασα. Μου χαμογέλασε!
Οι μητέρες, η Σλάβα και η Αφρικανή, ικανοποιήθηκαν.
Οι θάνατοι μας έχουν σκοπό τη προστασία και τη τροφοδοσία της ζωής.
Ευτυχώς, μας διαφεύγουνε πολλά.
Ακόμα και τα λάθη μας θα γίνουνε σωστά!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

25/05/2026