Μεσημέρι στο κέντρο της πόλης

Μεσημέρι στο κέντρο της πόλης,

ζέστη και ερημιά.

Όλα φαίνονται κίτρινα, γκρί και μπλέ.

Όλα είναι αθόρυβα με εξαίρεση 

το βουητό των αυτοκινήτων 

από κάπου μακρυά. 

Στη δεξιά μου πλευρά 

τα κτήρια είναι σύγχρονα 

και καλυμμένα με αφίσες.

Στην αριστερή μου πλευρά 

υπάρχει ένα αρχαίο τείχος, 

τουλάχιστον χιλίων-πεντακοσίων ετών.

Η ατμόσφαιρα είναι βαριά.

Κοιτάζω αριστερά. 

Πάνω στο τείχος ένα πουλί 

τρώει τη σάρκα του πτώματος 

ενός άλλου πουλιού.

Το ένα του πόδι 

κρατά το πτώμα στο έδαφος

και με το ράμφος του 

τραβάει, σχίζει και καταπίνει

τη σάρκα του και τα σωθικά του.

Συνεχίζω το περπάτημα.

Επιστρέφω στο κόσμο που με αφορά.

Χρώματα 82

 Το χρέος όλο και μεγαλώνει.

Ποιός και πως το ξεπληρώνει.

Χρώματα 81

Όχι καλή καρδιά.

Χρειάζεται εκσυγχρονισμός.

Επανεπιστροφή.

Η αλήθεια είν' ωραία.

Η αλήθεια είναι ζωντανή.

 

Χρώματα 80

ΚΑΕΙΤΕ

ΣΕ

ΜΑΥΡΗ

ΦΩΤΙΑ

Χρώματα 79

ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΕΡΗΜΩΣΗ ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΠΟΝΤΕΣ ΓΕΙΡΑΤΙΑ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΕΙΡΩΝΙΑ ΠΑΡΑΓΚΕΣ ΧΡΕΗ ΤΖΟΓΟΣ ΚΟΠΩΣΗ ΑΓΧΟΣ ΦΤΩΧΕΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΓΧΟΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΤΣΑΚΩΜΟΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΘΥΜΟΣ ΑΝΟΜΙΑ ΚΛΟΠΗ ΟΔΥΝΗ ΠΑΡΑΤΕΝΤΩΜΑ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ

Χρώματα 78

 

Το Τραπ του Σταματόπουλου

Τζατζι-κί στο δέκα-τρία

τράβα "Ελαία" να φέρεις το σπριτς,

μισή καράφα λευκό στο εξήντα

και στο τριάντα ελιές και ψωμί.

Κάνε κάβα, κλείσε ταμείο,

σπίτι σιδερωσέ μαυρά και λευκά,

γαμώτο μου ξέχασα στην αποθήκη

το κινητό και τα μαύρα γυαλιά.

Τζουφ μπάι,

βάρι κάρι,

κούρβα ιεμπάνα

γαμώ το Χριστό,

θα 'ρθει ο βλάχος για να μας τρολάρει,

όμως θα τόνε τρολάρω εγώ.

Μαύροι, λευκοί, Αλβανοί και ρουφιάνοι,

Ρωσσίδες, Μπενγκάλοι και Πολωνοί,

βλάχοι, αλήτες και πρωτευουσιάνοι,

παιδιά των γαμάτων, ξυδιών και τεκνών,

δε γαμιέται, είμαστ' όλοι βλαμμένοι εδώ,

ένας βλαμμένος είμαι και 'γω.

Σκέψεις 329

Η Ελλάδα μπορεί να παρομοιαστεί με μιά κουτή, φαντασμένη και χρεωμένη πόρνη που έχασε επαφή με τη πραγματικότητα εξαιτίας των ανοησιών που της λένε όσοι θέλουν να τη πηδήξουν, εκμεταλευτούν, της φάνε τη προίκα και εκπορνεύσουν.

Το να μη μπορείς να ανταποκριθείς στις υποχρεώσεις σου ΔΕΝ είναι ελευθερία.

Η ευτυχία που βασίζεται στη δυστυχία των άλλων είναι πλασματική και δανεική.

Δεν έχω αρκετές δυνάμεις 

για να τα κάνω ολ' αυτά. 

Πρέπει να ζητήσω βοήθεια.

"Χέστηκα! Βγες έξω, πάρε το αυτοκινητό σου και τρακαρέ το πουθενά..."

Το ν' αυτοκτονήσω δεν είναι λύση

στα προβλήματα που έχω.

 

Χρώματα 77

 ΣΕΒΑΣΟΥ ΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΜΟΥ...

...και θα σεβαστώ τη δικιά σου.

Σκέψεις 328

Η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη, όμως...

...δεν είναι ούτε καλό, ούτε τίμιο και ούτε δίκαιο να τη καταδικάζεις απόλυτα.

Ακόμα και οι καθαρά θεωρητικές απειλές

παραμένουν απειλές.

Μείωση πρόωρων θανάτων και μείωση εγκληματικότητας, μείωση ιδιωτικής και δημόσιας διαφθοράς, βελτίωση του μέσου μορφωτικού επιπέδου (μορφωτικού με την ολιστική έννοια), βελτίωση της εργασιακής αποδοτικότητας, αναγέννηση της Ελληνικής επαρχίας, μείωση χρήσης ναρκωτικών ουσιών, αύξηση συναινετικής ωφέλιμης απασχόλησης ηλικιωμένων, συστηματοποίηση της ελεγχόμενης μετανάστευσης χαμηλού-μεσαίου επιπέδου από+προς εγγύς χώρες (Βαλκάνια και Ανατολική μεσόγειος), αναβάθμιση συνεργασίας σωμάτων ασφαλείας (στρατός, πυροσβεστική, αστυνομία, δασαρχείο κ.α), θρησκευτική αναμόρφωση εκκλησίας, βιώσιμη άυξηση ελεύθερου χρόνου, μείωση περιττών εισαγωγών και αύξηση ωφέλιμων εξαγωγών, ανανοηματοδότηση και αναδιοργάνωση τοπικής διοίκησης, μαζικοποίηση της βιολογικής ανακύκλωσης και συστηματοποίηση αυτής, αύξηση κατανάλωσης και παραγωγής γαλακτοκομικών και τυροκομικών προϊόντων παράλληλα με μείωση κατανάλωσης κρέατος.

 

Σκέψεις 327

"Κουτό σεξουαλικό αντικείμενο,

γιατί μιλάς τόσο;"

Η αδυναμία σου σε θλίβει.

Σφιχτό κορμί...ένδειξη υγείας και ηδονής.

"Ναι, θα ήταν ωραίο, όμως δε συμβαίνει."

Λεφτά σκέτα, τίποτ' άλλο...

Το να μη σκέφτεσαι και να μη συζητάς κάτι δε του παύει την ύπαρξη.

Όταν εργάζεσαι μόνιμα και ως πλήρη απασχόληση σε κάτι σου δημιουργείται η ψευδαίσθηση πως αυτό το "κάτι" είναι άχρηστο.

Γιατί να "σκοτωθώ" τόσο πολύ 

απλά για να εντυπωσιάσω κάποια ηλίθια

και το πατέρα της.

Ο μόνος τρόπος που μπορώ να δω για να αλλάξει η μάζα είναι να την αφήσω να με απορροφήσει μέχρι να τελειώσω το έργο μου.

Η "ευθήνη" και η "αλλαγή" είναι έννοιες αλληλένδετες και αμφίδρομες.