31/12/2020
Αισθανόμουνα πως εάν δεν είχα τη διαύγεια
να πω «όχι» και μου ξεφεύγε κάπου κάποιο «ναί» θα δεσμευόμουνα σε κάτι απο το οποίο δε θα υπήρχε επιστροφή.
Ούτε που το πήρα χαμπάρι
πόσο μίκρυνε η ζωή μου.
Εγώ είμαι το μεγαλυτερό μου πρόβλημα.
23/12/2020
Σιχαίνομαι άτομα σαν εμένα
επειδή σιχαίνομαι εμένα
αλλά λίγο λιγότερο
σε σχέση με το παρελθόν.
22/12/2020
Νομίζω ότι αυτη η αίσθηση του ανικανοποίητου οφείλεται στο ότι τα πράγματα που κάνω αφορούν πρωτίστως την προσωπική μου ωφέλεια. Και το περιβάλλον μου ωφελείται απο αυτές τις δραστηριότητες μεν,
αλλά όχι σα κύριο προορισμό.
Βαρύς με αναμνήσεις, βαρύς με συμπεράσματα, βαρύς με γνώσεις, βαρύς με σπέρμα, βαρύς με ενέργεια, με πουθενά να τα μεταδώσω.
ΞΕΡΩ! ΘΑ ΤΑ ΧΑΡΙΖΩ ΤΣΑΜΠΑ!
ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ,
ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΧΑΧΑΧΑ!
ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΟΥΝ, ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΜΕ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ!
ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΑΠΛΑ ΔΙΑΥΛΟ ΓΙΑ ΤΗ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΗ ΜΟΥ ΤΡΕΛΑ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΖΩΗ.
ΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΛΕΦΤΑ, ΔΥΝΑΜΗ!
ΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ,
εγώ απλά θέλω αναγνώριση ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ.
22/12/2020
Κακή επιρροή με την έννοια του αντί να θέλεις το «καλό» σου επιθυμείς το «κακό» μου.
Αντί να «αλλάξεις» τη κατάσταση πρός κοινό και ατομικό όφελος θές να κλωνοποιήσεις σε εμένα τον εαυτό σου.
20/12/2020-2
Σπάσαμε γαμώτο.
Έσπασα γαμώτο.
Θα υπάρχει πολύ απώλεια
σε αυτόν τον τομέα και όχι μόνο.
Πιο πολύ απ'όλα με πονάει
που η μητέρα μου είναι μόνη της.
Γερνάει και είναι θλιμμένη και είναι μπερδεμένη και έχει ενοχές και φοβάται και πονάει και είναι κουρασμένη. Περιθωριοποιημένη σχεδόν σε όλη της τη ζωή.
Προσπαθούσε πάντα το σωστό, το καλύτερο στις δυνατοτητές της και δε της βγήκαν ούτε κάποια βασικά και απλά.
Θλιβερό τόσο πολύ που γελάω.
Τίποτα, κανένα ποσό σε χρήματα,
καμία πίστη σε κάτι όπως εταιρεία, ομάδα ή ιδέα, κανένα κατόρθωμα, τίποτα τέτοιου τύπου δε θα μπορέσει να αναπληρώσει αυτήν την απώλεια, αυτόν τον ζώντα θάνατο που νιώθω όταν σκέφτομαι που είναι,
τι κάνει και τη διαδρομή που έκανε
για να φτάσει εκεί που είναι.
Ψύχος αποκρυσταλλωμένο, ψύχος καυτό.
Και να το κάνω τι;
Απλα σκαλώνω, παραλύω και το αφήνω να μου κατακάψει τον εγκεφαλό μου. Καλύτερα έτσι παρά να το ξεσπάσω κάπου που δεν υπήρχε ευθήνη. Θα το σβήσω κάνοντας κάτι πρακτικό και δημιουργικό ίσως.
Ο κόμπος στο λαιμό, αυτή η πίεση μεταδίδεται στη μύτη μου, τα αυτιά μου ακούνε βόμβο και συγκεντρώνομαι τόσο πολύ που είμαι ανίκανος να παρατηρήσω κάτι άλλο.
Όσο και να ξεφυσήξω ο λαιμός πονάει. Ίσως μερικές βαθιές ανάσες; Βοηθάει!
Ωραίο πράγμα το οξυγόνο!
Κρίμα που είναι ακριβό.
Η παγωμένη πυρκαγιά λαμπάδιασε τον εγκέφαλο. Χάλια θα ξυπνήσω όταν πέσω για ύπνο. Τουλάχιστον σιγά'σιγά ο βόμβος στα αυτιά αποκτάει ρυθμό.
Απόγνωση σημαίνει το ότι δεν έχω ιδέα τι να πώ ή κάνω για να μας βοηθήσω.
Η αλήθεια είνα πως εδώ και τώρα δεν υπάρχουν τόσα που μπορώ να κάνω.
Ότι μπορώ όσο μπορώ,
δεν είναι τα πάντα στο χέρι μου,
εμπιστεύομαι το «σύστημα».
20/12/2020
Ποιό είναι το προβλημά σου μαζί μου;
Σου έχω κάνει κάτι;
Είσαι όντως βλάκας, έ;
Μπορεί να μην είμαστε τόσο διαφορετικοι όσο νομίζεις αλλά ούτε το ίδιο είμαστε.
Θα μου απαγορέψεις να κάνω κάτι επειδή αισθάνεσαι άσχημα που δε το κάνεις και'σύ;
Δε πας σωστά.
Η προσευχή του Ελληνάκου
Για'μένα τίποτα πια δε θέλω.
Το διπλανού μου η δυστηχία
είναι κάτι που μου φτάνει,
κάτι που θα με κρατεί ζεστό.
Αυτού του τεμπέλη, του χαμένου,
του παράσιτου, του πούστη
το κακό παρακαλώ. Προσεύχομαι στο πατέρα, τη μητέρα και τον υιό:
«σκίστε το πουτάνας γιό».
Μια αρσενική οπτική στο θέμα του σεξισμού, «άς γίνω κακός»
Κάνε αυτό! Κάνε εκείνο!
Μη κάνεις αυτό! Μη κάνεις εκείνο!
Συμπεριφέρσου έτσι! Μη συμπεριφερεσαί έτσι!
Πρόσεχε τι αισθάνεσαι!
Πρόσεχε τι σκέφτεσαι!
Πρόσεχε τι λές!
Πρόσεχε τι κάνεις!
«Φτιάξου, διορθώσου, γυμνάσου, μάθε, μελέτα, δίδαξε, να είσαι ταπεινός, να βγείς μπροστά, αναλογίσου, σκότωσε, μη σκοτώσεις, να είσαι βαρύς, να είσαι ελαφρύς, να είσαι γενναίος, να πετύχεις, κάνε το μόνος σου, βρές το, μη ζητάς βοήθεια απο κανέναν, κάνε το για τους άλλους, έχεις την ευθήνη, να είσαι μαλακός, να είσαι σκληρός, μη δίνεις σημασία, νοιάσου».
«Μη στεναχωρείς τη γιαγιά σου».
«Άκου τη μητέρα σου».
«Φρόντιζε και προστάτευε την αδερφή σου».
«Τίμα τη γυναίκα σου».
«Πάρεχε στη κόρη σου».
«Κανάκεψε την εγγονή σου».
Όλα αυτά πρέπει να τα για όλες αυτές που με κοιτάνε και μου μιλάνε με φόβο, απέχθεια και μίσος στα μάτια. Όλες αυτές τις οποίες παράλληλα έχω την υποχρέωση να σέβομαι, να προστατεύω και να λατρεύω σα να είναι κάτι άλλο και πιο πολύτιμο και σημαντικό απο εμένα. Όλες αυτές που με κοιτάνε διαφορετικά όταν πια αναδειχτώ σε βάρος των άλλων όμως γι'αυτούς και μου κάνουνε τη χάρη να μου αναγνωρίσουν το περασμά μου απο την ανυπαρξία της μάζας στην υπαρξή μου ώς άτομο.
Εγώ είναι φυσικό να κοπιάζω.
Αυτές είναι φυσικό να χαριεντίζονται.
Έτσι είναι η φύση. Εσύ είναι φυσικό να με χειρίζεσαι και ως αντάλαγμα να ανέχεσαι την επιβολή μου . «Ο άντρας είναι το κεφάλι, η γυναίκα είναι ο λαιμός» δε μας έλεγαν πάντα; Τι άλλαξε;
Εάν εγώ συμπεριφερόμουνα έτσι, απο τα πιό μαλακά που θα μου συνεβαίνανε θα ήτανε
να κοροϊδευτώ και απο τα πιο σκληρά να κατασταλθώ. Αυτές όμως έχουν το ακαταλόγιστο, «οι γυναίκες είναι τρελές».
Εγώ πρέπει να αντέξω και να συγχωρήσω και να είμαι ο σωστός.
Πρέπει μαζί με τους άλλους να κάνουμε όλες αυτές τις βαριές, βαθιές και υψηλές αγγαρείες, να αγωνιστούμε αναμεταξύ μας,
εναντίον των άλλων και με τον εαυτό μας,
όλα αυτά για να μας κάνει τη χάρη
ένα απο αυτά τα άτομα που εώς τώρα μας συμπεριφερόντουσαν υποτιμητικά για να μας δώσει σαν έπαθλο για τις υπηρεσίες μας τον ερωτά του (λες και αυτή δε θέλει ή το χρειάζεται) και μετά να μας διαφεντεύει για την υπόλοιπη ζωή μας, αναγκαζοντάς μας να είμαστε υπεύθηνοι για τις ανάγκες τις δικές της και των παιδιών της. Αυτής είναι φυσικά τα παιδιά, όχι «δικά μας» και σίγουρα όχι «δικά μου».
«Αδιάφορο το πώς θα γίνει, αυτό είναι δική σου δουλειά να το βρείς, το θέμα είναι να γίνει».
Μπήκα στην αρένα της θεωρίας και της πράξης, πήγα στρατό, τσάκισα το σώμα μου χειρονακτικά, έστριψα το μυαλό μου πνευματικά, έπνιξα αθόρυβα τα συναισθηματά μου στο σκοτάδι.
Όλα αυτά για να πεταχτώ σα σκούπιδι «που δε κάνει πια» απο αυτή για την οποία υποτίθεται τα κάνω όλα αυτά και με τη πρώτη ευκαιρία με αντικατέστησε με κάτι καλύτερο.
Παράλληλα με όλα αυτά, εγώ είμαι ο «ισχυρός» και «εκμεταλευτής».
«Εγώ είμαι» αυτός που τα κάνει όλα για εμένα.
«Εγώ είμαι» αυτός που φταίει. Το καθήκον μου είναι να ντραπώ και να απομονωθώ. «Εγώ είμαι» που πρέπει να παύσει να υπάρχει. «Εγώ είμαι» ο κακός της υπόθεσης.
Αλλάξανε τώρα τα πράγματα, έ;
Η «συμφωνία» εκατοντάδων-χιλιάδων ετών αντικαταστάθηκε σε μια στιγμή και έγινα απότομα κακός, έ;
Ανόητη, με την ανοχή μου και τη προστασία κάποιου άλλου μου λές αυτά που μου λές και μου κάνεις αυτά που μου κάνεις.
Δε λές κάτι;
Μη πείς κάτι.
Ας γίνω αυτό που ήδη είμαι λοιπόν.
Ας γίνω «κακός».
Το πόνο του «ανατολικού»
ο «δυτικός» δε το κατανοεί.
Το θάνατο που είδε,
που προξένησε
και του προξένησαν
τα πληρωτέα λάθη για να μάθει.
Το πικραμένο «δε μπορώ»
κρυμμένο πίσω απ'το «δε θέλω».
Πάνω στην άγνοια του
βαπτίζει καμιά φορά το βάρος
του ως καθυστέρηση.
Η βιωμένη πείρα έχει μάζα.
Οι τρελαμένοι μαλάκες και οι σκληροί ψυχοπαθείς
Υπήρχαν μια φορά και ένα καιρό
δύο αντίπαλες κοινότητες, η μπλέ κοινότητα και η κόκκινη κοινότητα. Αυτές πάλευαν μεταξύ τους για το ποιά θα επιβληθεί της άλλης. Η κάθε κοινότητα αποτελούνταν απο τους τρελαμένους μαλάκες που δουλεύανε και διοικούνταν απο τους σκληρούς ψυχοπαθείς που τους παρείχαν προστασία.
Αδιάκοπα παλεύανε με όλα τα δυνατά μέσα για τη τελική επιβολή του ενός στον άλλον.
Υπήρχαν πολλοί κόκκινοι και μπλέ τρελαμένοι μαλάκες που υποστήριζαν ότι η διαμάχη είναι μια ανοησία και ότι οι κόκκινοι και οι μπλέ τρελαμένοι μαλάκες πρέπει να ενωθούν και να απελευθερωθούν απο τους κόκκινους και τους μπλέ σκληρούς ψυχοπαθείς, άποψη που πολεμιόταν ώς επικίνδυνη απο τους ψυχοπαθείς σκληρούς. Κάποιους τους καταστέλναν και αρκετούς τους μετέτρεπαν σε σκληρούς ψυχοπαθείς.
Οι σκληροί ψυχοπαθείς απο την άλλη πίστευαν ότι η ίδια η φύση τους προίκισε με τα γνωρισματά τους και ότι όλα αυτά ήτανε πλάνο του δημιουργού τους, που τους ανέθεσε την αποστολή να εξαφανίσουνε τη κάλπικη αντίπαλη πλευρά των σκληρών ψυχοπαθών και να σώσουνε τους τρελαμένους της μαλάκες.
Η στιγμή έφτασε!
Οι μπλέ σκληροί ψυχοπαθείς νικήσανε τους κόκκινους σκληρούς ψυχοπαθείς, με μεγάλα κόστη φυσικά σε ζωές τρελαμένων μαλάκων!
Η κόκκινη κοινότητα παραδόθηκε.
Ευτυχία και περηφάνια γέμισε τους μπλέ τρελαμένους μαλάκες, δυστυχία και ντροπή γέμισε τους κόκκινους τρελαμένους μαλάκες, με κάποιες εξαιρέσειςκατι απο τις δύο πλευρές.
Όλοι περιμέναν το αναμενόμενο.
Οι κόκκινοι σκληροί ψυχοπαθείς θα εξαφανιζόντουσαν και τη θέση τους θα τη παίρνανε οι μπλέ σκληροί ψυχοπαθείς.
Οι κόκκινοι τρελαμένοι μαλάκες θα μετατρεπόντουσαν σε μπλέ ή θα σκλαβωνόντουσαν και εξαφανιζόντουσαν.
Συνέβη όμως κάτι άλλο.
Οι μπλέ και οι κόκκινοι σκληροί ψυχοπαθείς ενώθηκαν και έγιναν μώβ και διοικούσαν και προστάτευαν τους κόκκινους και μπλέ τρελαμένους μαλάκες απο τους ίδιους τους τους εαυτούς.
Η μεγάλη προτεραιότητα των μώβ σκληρών ψυχοπαθών είναι να μετατρέψουν τους κόκκινους και μπλέ τρελαμένους μαλάκες σε μώβ. Αυτό, καθώς και η εξουδετερώση του κίνδυνου της πράσινης κοινότητας με τους «κάλπικους» πράσινους σκληρούς ψυχοπαθείς και τους «χαμένους» πράσινους τρελαμένους μαλάκες της.
Σοφιστικέ ξεκωλιάρες
Δεν είναι τόσο σημαντικό το ένα,
δεν είναι τόσο σημαντικό το άλλο.
Τι είναι τελικά σημαντικό;
Ότι πούν οι σοφιστικέ ξεκωλιάρες.
Αυτό είναι σημαντικό!
05/12/2020
Θα μπεί στο δωματιό μου δόλια
καθώς θα κοιμάμαι.
Θέλει να με κλέψει.
Θέλει να με βιάσει.
Θέλει να με φονεύσει.
Γιατί εμένα όμως;
Γιατί σκέφτομαι κ'φοβάμαι τέτοια πράγματα;
04/12/2020
Ποίες ενέργειες αφορούν την επιβίωση;
Ποιές ενέργειες αφορούν την ευζωία;
Γιατί συγχέονται τόσο;
03/12/2020
Σώθηκα;
Απο τι σώθηκα;
Απο τη ζωή;
Απο κάποιο τμήμα της;
Αφου θα υποτροπιάσω, υπάρχει ασυνέχεια
η οποία θα με τραβήξει πίσω
μέχρι να καλυφθεί.
Αν δε καταφέρω να τη καλύψω εγώ
δε πειράζει ιδιαίτερα.
Ο επόμενος θα έχει λιγότερο έργο
μπροστά του σε σχέση με εμένα.
Ιδιαίτερο αντικείμενο
Εγώ είμαι ιδιοφυΐα.
Σε πιο πρωτόγονες κοινωνίες θα ήμουνα ιερέας, άγιος, ηγέτης. Τα μεγάλα άν...
Απο επιλογή μου προσωπική δε θα ήμουνα βασιλιάς ή αυτοκράτορας.
Αυτά που οι άλλοι απλά λένε εγώ τα υλοποιώ, χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!
Εάν ήξεραν μόνο πόσο απλό είναι!
Με ότι θέλω και ότι χρειάζομαι
θα ασχολιέμαι, χαχαχαχαχαχαχαχα!
Ένα ιδιαίτερο άτομο σαν εμένα δε χρειάζεται όρια, αυτά είναι για τα άτομα που είναι ακόμα σε παιδική-πρωτόγονη σχετικά κατάσταση.
Τα λάθη μου δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικά σε σύγκριση με τα οφέλη που προκαλλώ.
Μπορούν να καλυφθούν.
Τι ωραίο πράγμα ο θαυμασμός.
Ας είναι χωρίς λόγο και απόσταση.
Δε έχω ανάγκη εγώ το θαυμασμό,
αυτοί και αυτές έχουν ανάγκη
κάποιον να θαυμάσουν.
Ας γίνω λοιπόν εγώ το αντικείμενο.
01/12/2020
Την επόμενη φορά
που θα ολοκληρώσω τη πορεία μου
που θα ξαναπεράσω απο την αφετηρία
θα πάρω μαζί και τον εαυτό μου
που με περιμένει υπομονετικά.
«Σωστέ» κοσμοπολίτη
Ω «καταπληκτικέ» και «καθαρέ»
και «σωστέ» κοσμοπολίτη.
Δε σέβεσαι τους ανθρώπους
που τρελάθηκαν απο τις κακουχίες.
Αδυνατείς να τους κατανοήσεις.
Ηρθε μάλλον η σειρά σου
να δείς πως είναι,
έτσι θα μάθεις.
