Σκέψεις 169

Ξεφτίλα!

Ξεφτίλα!

Ζω μιά ξεφτίλα!

Ξεφτίλα στη ξεφτίλα 

στη ξεφτίλα στη ξεφτίλα!

Εγώ ξεφτιλίζω εσένα.

Εσύ ξεφτιλίζεις εμένα.

Εγώ ξεφτιλίζω εμένα.

Εσύ ξεφτιλίζεις εσένα.

ΣΤΟΠ!

Τελείωσε.

Ο φαύλος αυτός σπειροειδής έλιξ

ας ολοκληρωθεί και σβήσει!

Σκέψεις 168

Ολοκλήρωσε το θρήνο σου.

"Πως θα ζήσω χωρίς εσάς;"

"Γιατί να ζήσω χωρίς εσάς;"

"Θέλω να συνεχίσω να ζώ;" και αν "Ναί", πως;

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω θέληση.

Βαρέθηκα τον εξυπνακίστικο κενό κυνισμό.

Κακόγουστα αστεία που παρατράβηξαν.

Δείλες απόπειρες αποφυγής αλλαγής.

Ειρωνικά μασκαριλίκια.

Απομακρύνσου απ'αυτά.

Πένθησε τις απωλειές σου όμως όχι αυτά που "θα μπορούσαν να είχαν συμβεί".

Άσε με ήσυχο απεγνωσμένο παρτάλι!

Άσε με ήσυχο παρανοημένο εργασιομανές ον!

 

Σκέψεις 167

Οι γονείς ανησυχούν για τα παιδιά τους.

Οι λόγοι και αιτίες σχετίζονται με τους ίδιους (γονείς), με τα παιδιά τους, με τους άλλους γονείς και με τα παιδιά των άλλων γονιών.

Τι θα αφήσω πίσω όταν φύγω;

Τι με περιμένει όταν επιστρέψω;

Η αλήθεια απελευθερώνει.

Η ελευθερία είναι τμήμα της αλήθειας.

Μείωσε το φόβο.

Όλα μου φαίνονται πολύ τρελά 

και παράλογα πάλι.

Εάν η υπαρξή μου εδώ σου προκαλεί οδύνη,

θα φύγω.

Τι βλαμμένος που 'μαι, πωπώ!

Την είχα παραπάρει ελαφρά τη ζωή μου.

Συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη.

Θα ήθελα να είχα υπάρξει καλύτερος γιός.

Θα ήθελα να είχα υπάρξει 

καλύτερος γκόμενος.

Θα ήθελα να είχα υπάρξει καλύτερος φίλος.

Θα ήθελα να είχα υπάρξει 

καλύτερος εργαζόμενος.

Θα ήθελα να ήμουνα λιγότερο κακοτεχνίτης.

Θα ήθελα να είχα υπάρξει καλύτερος μαθητής.

Θα ήθελα να είχα υπάρξει καλύτερος εραστής.

Θα ήθελα να ήξερα περισσότερα 

και σε πιό βάθος.

Θα ήθελα να είχα καλύτερη επαφή 

με τη πραγματικότητα.

Θα ήθελα να ήξερα να διαχειρίζομαι καλύτερα τη καταθλιψή μου/ των/ μας/ του/ της.

Θα ήθελα να μην αρρώσταινα τα άλλα άτομα 

και να μην με αρρώσταιναν αυτά.

Είχα-είχαμε πάντα πρόβλημα 

με την έννοια του "αντικειμένου".

Αντικείμενα εργασίας, αντικείμενα πόθων,

αντικείμενα κινήτρων κ.α.

Σκέψεις 166

 

Ρε φίλε...θέλω όντως να κάνω

κάτι καλό με τη ζωή μου. 

Αντί να με κοροϊδεύεις ωφελήσου και 'συ!

Ούτε που ξέρεις πως είναι το να νοιάζεσαι πραγματικά για τον εαυτό σου και τα άλλα άτομα.

Σκέψεις 165

Είναι απλά και χαμένα και πραστρατημένα.

Μη θυμώνεις. Μη τους παίρνεις στα σοβαρά!

Δεν υπάρχω στο ραντάρ τους. Καλύτερα έτσι.

Είναι ανατριχιαστικά επιφανειακά άτομα

όμως όσο δε πειράζει δε πειράζει.

Βαριέμαι να τους πείθω να ξοδεύουν τα λεφτά που έκλεψαν.

Σας έχουν καταλάβει πόσο και πώς εκτός πραγματικότητας είστε και σας χρησιμοποιούν και σας εθιζουν.

Υπάρχουν δούλοι και υπάρχουν σκλάβοι.

Εσείς είστε το δεύτερο.
 

Σκέψεις 164

Όταν τα δεις αυτά ως κακές συνήθειες προς μείωση και παύση παύουν να έχουν τόση δύναμη και σημασία και ένταση.

Είναι ωραίο να υπάρχει διαφοροποίηση όμως άσχημο όταν συμβαίνει σε βαθμό ρήξης και σύγκρουσης.

Η ρήξη και η σύγκρουση συμβαίνουν επειδή παρά το ότι είμαστε έμβια όντα με συνείδηση, λογική κτλ κτλ είμαστε και στοιχεία της φύσης και λειτουργούμε και ασυνείδητα, άλογα κτλ κτλ

Κατά μία άποψη είμαστε η "αποκρυστάλλωση" του περιβάλλοντός μας.

Ένα αντικείμενο εκτός ημών του οποίου αποτελούμε τμήμα του περιβάλλοντός του είναι αποκρυστάλλωση (μεταξύ άλλων) μας.

Το περιβάλλον μεταβολίζεται και αλλάζει. 

Έχει πορεία που είναι πορεία από πορείες.

Η πορεία αυτή είναι δυναμική, έχει κίνηση και η κίνηση είναι συνισταμένη κινήσεων διαφόρων φύσεων, τροχιών, διευθύνσεων, κατευθύνσεων, ταχυτήτων, επιταχύνσεων, επιβραδύνσεων κτλ

Το πλήθος των σημείων αποτελεί τη συνέχεια του σχήματος.

Τα σημεία αποτελούνται από πλήθος σημείων.

Τα σημεία, τα υποσημεία και τα υπερσημεια αλληλεπιδρούν εσωτερικά και εξωτερικά μεταξύ τους με δυναμικό τρόπο.

Οι κινήσεις τους είναι επαναληπτικές άλλα όχι απόλυτα ίδιες.

Η πορεία είναι μοιραία. Η πορεία είναι τυχαία. Η πορεία είναι ούτε μοιραία ούτε τυχαία. Η πορεία είναι όλα τα παραπάνω. Η πορεία είναι όχι τα παραπάνω.

Μοιραία στη τύχη της και τυχαία στη μοίρα της και μοιραία στη μοίρα της και τυχαία στη τύχη της. 

Το βίαιο και απότομο εξουδετερώνεται και ωφέλιμοποιείται σε ειρηνικό και ομαλό.

Η πορεία είναι η πορεία.

Δεν έχει σημασία πιά.

Εσύ, αρχικά, δε ξέρεις τι σου γίνεται!

"Μη τα παρασκέφτεσαι" και "δε θέλω να τα σκέφτομαι" και "ας μη τα σκεφτόμαστε άλλο" είναι τα μόνιμα σου "μάντρα".

Βαρέθηκα και το να με πρήζουν οι άλλοι

με τα προβλήματα τους ενόσω δε με βοηθούν με τα δικά μου.

Άσε τα ιδανικά, αυτά μας τύφλωσαν.

Παλαιοτερα είχα όρεξη να ζωγραφίσω τα βουνά.

Είχα όρεξη να ζωγραφίσω εσένα.

Όχι όμως πιά.

Εργάζομαι στο παρόν για να έχω στο μέλλον όσα ήθελα να έχω στο παρελθόν.

Γαυγισε σκύλα!

Γρυλισε σκύλα!

Φα' το φαγητό σου σκύλα!

ΚΑΝΕ ΜΕ ΝΑ ΠΟΝΕΣΩ!

ΕΛΕΓΞΕ ΜΕ!

ΤΙΜΩΡΗΣΕ ΜΕ!

ΤΟ ΑΞΙΖΩ!

Τιμωρησαι για τις δαγκώματος σου. Το ξέρεις και δαγκώνεις επίτηδες, ε;

Υπέφερε παθητικά και αντιδραστικά!

Διεφθαρμένη αριστοκρατεσσα!

Κάθε μαζοχακι θέλει και χρειάζεται το σαδιστακι του.

Αυτό το ήξερες ήδη όμως.

Δε χρειάζεται πια να μιλάς.

Δε χρειάζεται πια να σκέφτεσαι.

Το ανεξέλεγκτο πλεμπακι βρήκε τη τυραννία που ποθούσε τόσο!

Χωρίς αιδώ άσε τη καταπιεσμένη φύση σου να ξεφαντωσει!

Κάποια στιγμή θα αντιστραφούν οι ρόλοι.

Θα γίνεις εσύ το σαδιστακι.

Ως τότε υπέφερε παθητικά και αντιδραστικά.

ΓΟΥΣΤΑΡΩ!

Σκέψεις 163

Κάτι άλλο είμαστε.

Το "πως" και το "γιατί" καταρρέουν 

την εικόνα και το φαίνεσθαι.

Θες επιστροφές γι' αυτά που έδωσες.

Το αιτημά σου είναι δίκαιο.

Επιτέλεσε τη λειτουργία σου.

Εκτέλεσε την αποστολή σου.

Ολοκλήρωσε το κάρμα σου.

Ακολούθα το ντάρμα σου.

Βίωσε το κάμα σου.

Κάτι για κάτι,

όλα στη θέση τους.

 

Σκέψεις 162

Αυτό είμαστε!

Πλάκα δεν έχουμε;

Ήρθε το ΤΕΛΟΣ της προσωπολατρείας!

Τέλος το "θέατρο"!

 

Σκέψεις 161

Όλες οι δουλειές εποχιακές είναι κατά βάθος.

Απλά ο ορισμός της "εποχής" αλλάζει.

Όλα έχουν τη περίοδό τους.

Όλα έχουν τη συχνοτητά τους.

ΚΑΚΟ-> ΑΝΗΘΙΚΟ

->ΤΙΜΩΡΗΣΕ

->ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ->ΕΞΑΦΑΝΙΣΕ

ZRANIĆ-> ZABIĆ-> ZJESĆ-> ZESRAĆ

Δύσκολα βγαίνει άκρη όμως με ηρεμία βγαίνει κάποια.

Υπάρχει ένα σημείο στο οποίο η λογικη στερεύει και αρχίζεις και λειτουργείς με μεταφυσική.

Ίσως απλά δεν έχω αρκετή λογική.

Ίσως η διαδικασία είναι άλλη.

Δε μου αρέσει να με υπηρετούν.

 

Σκέψεις 160

Δε τα αντέχω άλλο αυτά τα άτομα.

Κακό ότι να 'ναι.

Πολλά και διαφορετικά θέματα ταυτοχρόνως.

Δύσκολα βγαίνει άκρη κάποια.

Δαιδαλώδης δρόμοι,

δαιδαλώδης σχέσεις,

δαιδαλώδης σπίτια,

δαιδαλώδης μυαλά,

δαιδαλώδης οικονομικά.

Ξεχνάω πως εγώ, θέλω ή δε θέλω,

δεν είμαι "αυτό".

 

Σκέψεις 159

Πως μπορούμε να γίνουμε λιγότερο επιθετικοί;

Απλό ερώτημα όμως πολυσύνθετο.

Γιατί να βασανίζουμε τους εαυτούς μας και τους δικούς μας ανθρωπους έτσι;

Για μια ψευδαίσθηση σκληραγώγησης;

Ενάντια σε ποιον και ποιά και τι;

Εμείς είμαστε που προξενούμε τις ζημιές.

Το να σπας κάτι

και να το τιμωρείς που έσπασε

σπαζοντάς το περισσότερο

είναι το άκρον άωτον της ψυχοπάθειας. 

 

Σκέψεις 158

Είναι η δουλειά του.

Είναι η δουλειά μου.

Αποδοχή μιας βάναυσης πραγματικότητας της οποίας τμήμα είναι η βελτιωσή της.

Όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω,

όχι δε θέλω.

Για τα πάντα υπάρχει μια εξήγηση

και άπειρες δικαιολογίες.

 

Σκέψεις 157

Τα θυμάμαι όλα. Τα σκέφτομαι όλα. 

Τα λέω όλα. Τα νιώθω όλα.

Όσο το χρειαζόμαστε τόσο θα υπάρχει.

Όσο το θέλουμε τόσο θα υπάρχει.

Η ντροπή του να βαριέσαι.

Με έχω παρατήσει.

Απρόσωπες γενικεύσεις.

Αυθαίρετο συμπέρασμα 

βασισμένο σε γενίκευση παρατήρησης

προερχόμενη από παλαιότερες 

τραυματικές εμπειρίες.

Είπα να εξαντλήσω τα περιθωριά μου.

Ωφέλιμο με θεωρώ γενικά.

Λίγο ίσως λιγότερο από το αναμενόμενο,

ομώς ωφέλιμο.

Είμαι καλύτερα απ' ότι παλαιότερα.

Είμαστε καλύτερα απ' ότι παλαιότερα.

Μη προσπαθείς, απλά κάν' το!

ΚΑΙ φλώρος είμαι 

ΚΑΙ πιστεύω σε ένα σύστημα 

που δεν υπάρχει

ΚΑΙ προσπαθώ ν' αλλάξω.

 

Σκέψεις 156

Πως το 'χετε δει;

Θέλετε να έχετε δεξαμενή απο διαθέσιμα σεξουαλικά άτομα εξαρτημένα απο 'σας;

Τι φταίει; Η ανασφάλεια;

Είμαστε τρομακτικοί και τρομακτικές.

Μας φοβάμαι. Δε μας εμπιστεύομαι.

Έχει τελικά ωφέλιμη χρήση η φαντασία;

Αν κάτι σε ηρεμεί και όχι μαστουρώνει

λέει πράγματα αυτό γι' αυτό το "κάτι".

Αλληλουχία ξεριζωμάτων.

Ευχαριστώ για την εμψύχωση.

Επιστροφή στη πραγματικότητα τώρα.

 

Σκέψεις 155

Είμαι ένοχος 

μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.

Βλακείες, ανοησίες, καμενιές,

τρέλα, τρέλα, τρέλα, τρέλα, τρέλα, τρέλα,

τρ-τρ-τρέλα.

Το ότι είσαι εσύ συνεπής δ

σημαίνει πως είναι και τα άλλα άτομα.

 

Σκέψεις 154

Μένω εδώ

άλλα δε ζω εδώ.

Δεν είναι σωστό

για σφάλματα άλλων

να τη πληρώνω εγώ.

Το μυαλό σου έχει λιώσει.

Δε βγάζεις κανένα νόημα.

 

Σκέψεις 153

Οι ανθρωποροές.

Δομημένος πλούτος.

Σέβας.

Μια μέθοδος επιβολής έναντι κάποιου είναι η χρήση της ίδιας του της δύναμης εναντίον του.

Ζηλοφθονία.

Ανικανότητα.

Παντελής έλλειψη ισορροπίας.

Κάποτε ήμουν εγώ αυτός,

τώρα είναι κάποιος άλλος.

Υπάρχει ένα όριο κάτω απο το οποίο δε πρέπει και δε χρειάζεται να πέσω.

Το να τρομάζεις το κόσμο δεν είναι λύση.

Τοίχοι, πόρτες και δρόμοι,

πριβέ τετ-α-τετ με το θάνατο.

Αδυνάτιση και παράδοση.

 

Σκέψεις 152

Εγκέφαλος γεμάτος νικοτίνη.

Ορμόνες, πρωτεΐνες, τοξίνες, ενδορφίνες...

...μπουμ, μπαμ, μπουμ!

Τι διαχωρίζει το τεχνητό

από το φυσικό;

Έχουμε πρόβλημα υψηλής έντασης!

Ωραία, ας τη μειώσουμε λοιπόν

με ωφέλιμο μη-βλαβερό τρόπο.

Χρήσιμες δεξιότητες...

Δε σνομπάρω.

Είναι απίθανο το να είσαι

χρήσιμο άτομο για τα άλλα άτομα.

Τι θέλω να είμαι;

Αυτό που δείχνεις και αυτό που είσαι παραείναι διαφορετικά.

Εγω Εγω προσωπικά δε μπορώ άλλο ο

αυτά τα μπερδέματα.

Εγώ προσωπικά δε μπορώ άλλο 

τόση αλητεία.

Οι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα νούμερα. Το "είναι" είναι σημαντικότερο από το "φαίνεσθαι".

 

Σκέψεις 151

Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις με τη περιττή σου ευτυχία είναι να τη μοιραστείς. Όχι σπατάλη, όχι κλοπή, 

δίκαιη, συνειδητή, συναινετική μοιρασιά.

Πολλά άτομα για διάφορους λόγους και αιτίες λένε την αλήθεια μόνο μέσω ψεμάτων.

Γιατί να ψωνίζω άχρηστα πράγματα που ούτε θέλω και ούτε χρειάζομαι μόνο για να στηρίξω καποια ιδέα ή κάτι τέτοιο;

Πολλοί και πολλές μιλάνε για ταξικό πόλεμο.

Στη καλύτερη περίπτωση ο ταξικός πόλεμος είναι παρατήρηση της τρέχουσας κατάστασης. Δεν είναι όμως ούτε σκοπός, ούτε στόχος κτλ.

Το "ιερό γκραάλ" είναι η αληθινή ταξική ειρήνη!

Ο ταξικός ανταγωνισμός να γίνει ταξικός συμβιβασμός και μετέπειτα ταξική συνεργασία!

 

Σκέψεις 150

Η ζωή είναι όντως υπέροχη! 

Όχι όμως χάρις σε σένα.

Ε; Μικρό ανωμαλάκι εσύ!

Τα "χαριτωμένα" σου κόμπλεξ 

σταμάτησαν εδώ και πάρα πολύ καιρό 

να είναι χαριτωμένα. 

Βασικά ποτέ τους δεν ήτανε.

Σε βαριέμαι. Αντίο σου!

Είμαστε ο θάνατος 

τμήματος της κουλτούρας μας.

Απόλαυσε!

 

Σκέψεις 149

Δε θέλω να μπλέκω σε προβλήματα άλλων μόνο για ν' ακούσω το ότι "ήταν δική μου επιλογή" ενώ ουσιαστικά με μπλέξανε 

αυτοί/ές στα δικά τους με έμμεσο τρόπο.

Τι είναι σημαντικό;

Δε με παίρνει άλλο να καίγομαι έτσι.

Αν είναι να τρελαθώ τελείως

ας αξίζει τουλάχιστον το κόπο.

Έχουν δει σε εμένα στο παρελθόν την ελπίδα για κάτι καλύτερο. Αυτό με τρομάζει.

Το να έχεις εξουσία (οποιασδήποτε μορφής) έναντι των άλλων σε κάνει να χάνεις την επαφή σου με τη πραγματικότητα.

Η εξουσία μπορεί να είναι φυσική, εργασιακή, οικονομική, σεξουαλική, διανοητική, κοινωνική, συναισθηματική 

ή άλλης φύσης.

Χωρίς την απαραίτητη μόρφωση είναι πολύ εύκολο να παραβείς το δίκαιο δούναι και λαβείν και να την διατηρείς μέσω αναληθειών για ιδιοτελείς σκοπούς.

 

Σκέψεις 148

Παραήτανε πολλά και παραήτανε απότομα.

Γίνανε λίγα και νεκρά.

Έχει τόσα πολλά πράγματα να συλληφθούν, να ειπωθούν, να γίνουν!

Η διαδικασία είναι συνεχής και βελτιώνεται στη πορεία.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι αρκετά καλός.

Θα το 'θελα όμως είναι και ζήτημα υπόβαθρου.

Πολλά πράγματα απλά δε μπορώ να τα κάνω.

Δεν είναι εύκολη η ανάπτυξη του να αντέχεις και να διαχειρίζεσαι συναισθηματικό βάρος.

Μου προκαλεί αίσθημα ντροπής αυτό.

Θέλω να προχωρήσω και να βελτιωθώ.

 

Σκέψεις 147

Είσαι ότι δε κατάφερα να γίνω και να είμαι.

Πλήττω σε βαθμό πανικού.

Αυτό που σκέφτομαι και αυτό που σκέφτεσαι εν μέρη ισχύουν!

Τα "θέλω" αυξανόντουσαν και τα "μπορώ" μειωνόντουσαν.  Αυτό οδήγησε σε ρήξη και περίοδο κρίσης. Καθώς η περίοδος κρίσης τελείωνει, τα "θέλω" μειώνονται και τα "μπορώ" αυξάνονται. Αυτή η έλλειψη συντονισμού θα οδηγήσει σε σύγκρουση και καινούργια περίοδο κρίσης.

ΠΑΥΣΗ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ

 

Σκέψεις 146

 

Απλά έτσι είναι!

Το σκέφτηκα μόνο από τη δική μου οπτική πλευρά. Γι' αυτό δε μου βγάζει νόημα!

Κυριολεκτικά αράζω και βγάζω ψυχολογικά προβλήματα στο χαρτί με το πιο άνετο τρόπο.

Τι πρέπει να κάνω για να σταματήσεις

να είσαι στεναχωρημένο;

Bywa wrednie czasami, ale cóż.

Είναι ωραίο 

όταν δε συμβαίνουν ταυτόχρονα.

Κατάδεσμος.