Ολοκλήρωσε το θρήνο σου.
"Πως θα ζήσω χωρίς εσάς;"
"Γιατί να ζήσω χωρίς εσάς;"
"Θέλω να συνεχίσω να ζώ;" και αν "Ναί", πως;
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω θέληση.
Βαρέθηκα τον εξυπνακίστικο κενό κυνισμό.
Κακόγουστα αστεία που παρατράβηξαν.
Δείλες απόπειρες αποφυγής αλλαγής.
Ειρωνικά μασκαριλίκια.
Απομακρύνσου απ'αυτά.
Πένθησε τις απωλειές σου όμως όχι αυτά που "θα μπορούσαν να είχαν συμβεί".
Άσε με ήσυχο απεγνωσμένο παρτάλι!
Άσε με ήσυχο παρανοημένο εργασιομανές ον!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου