Λογικής άλματα
Άθλιο συναίσθημα το να λειτουργείς δίχως προορισμό.
Από την άλλη, όταν ανοίγει το βλέμμα μετά από καιρό,
έχει τη τάση να διχέεται προς όλες τις κατευθήνσεις.
- ΠΟΝΑΩ. ΥΠΟΦΕΡΩ. ΜΙΣΩ. ΑΕΙ ΠΑΡΑΤΑ ΜΑΣ ΜΩΡΕ!
Τα κενά και τα χάσματα είναι πρόβλημα από μόνα τους.
Μαμά...
Επικεντρώθηκα στην οδύνη όμως δε θα τη γενικεύσω αόριστα και απόλυτα.
Οι ολοκληρωμένες μονοκοντυλιές είναι το καλύτερο.
Τα επίφοβα άτομα είναι αυτά που θέλουν να κάνουν το λάθος.
Τα άτομα που το έκαναν ήδη και πληρώνουν το τίμημα δεν είναι επικίνδυνα.
Δεν είμαι αρκετά έξυπνος.
Οι γνώσεις μου είναι ελλιπείς, οι δεξιότητες μου είναι ανεπαρκείς,
η αποστολή μου είναι ασαφής.
Χέστηκα και για τον ήλιο και για το καλό καιρό.
Είναι λογικό να έχεις εμμονές με τα περιφερειακά
όταν έχεις παρατήσει τα κεντρικά.
Φυσιολογικό δεν είναι, λογικό όμως είναι.
Χέστηκα και για τον αφρό, αδιαφορώ για την ελίτ
και παραείμαι κουρασμένος για να αναπτύξω τις τεχνικές και τις δεξιότητες
που θα μου δώσουν κοινωνική επιφάνεια και χρήμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου