"Ούτε συνάδερφος" σου είμαι στη τρέλα, ούτε καβάτζα σου, ούτε προστάτης σου και ούτε πολλά άλλα. Τράβα τώρα να κάνεις παρέα στα υπόλοιπα λαμόγια, θηλυκά και αρσενικά για να το αλληλοπαίξετε θύματα και να υποκριθείτε σοφία και φιλία.
Ο καπιταλισμός δε μπορεί να πεθάνει, είναι ήδη νεκρός.
Σιχαίνομαι το καπιταλισμό. Είναι ένα απολυταρχικό σύστημα που αναγνωρίζει αποκλειστικά φίλους ή εχθρούς και κατά βάθος εχθρός του είναι η ζωή. Ειδικά όσοι και όσες εν έτη 2021 και μετά από την ύφεση του 2008 επικροτούν και φανατίζονται με τα χόμπι και ενδιαφέροντα(ουσιαστικά) εκατομμυριούχων και δισεκατομμυριούχων (π.χ αποικισμός του Άρη, φιλανθρωπία κ.α.) έχουν χάσει επαφή με τη πραγματικότητα πολύ παραπάνω από πολλούς τρόφιμους σε ψυχιατρεία και ψυχιατρικές πτέρυγες.
Φαντάσου να φαντασιώνεσαι κατακτήσεις ενώ τριγύρω σου η κοινωνία διαλύεται (όχι όμως γενικά και αόριστα). Οι άνθρωποι χωρίζουν μεταξύ τους εκβιαστικά, μένουν αμόρφωτοι, ασθενούν με διάφορες ψυχοσωματικές ασθένειες, φυτοζωούν, σκοτώνουν και αυτοκτονούν. Φαντάσου σε αυτή τη γενικότερη κατάσταση αυτό που βρίσκεις να κάνεις να είναι να χαρακτηρίσεις υποτιμητικά όλους τους/τις προαναφερθέντες (και τον εαυτό σου) ως "ανεγκέφαλα", "αρρωστημένα" ή "αδύναμα" άτομα, και άλλα τόσα και πολλά, ώστε να διαχωρίσεις τη θέση σου απ'αυτά και να αισθανθείς καλύτερα με τη σύγκριση εις βάρος τους.
Το φαντάστηκες; Το κάνεις μήπως ήδη;
Μια μέρα ο καπιταλισμός δε θα υπάρχει πια.
Όλοι αυτοί και αυτές που τον μνημονεύουν ως φυσικό και αιώνιο επιβεβαιώνουν το τέλος του, σύμφωνα με την ιστορική εμπειρία. Το τέλος αυτό ίσως γίνει με θόρυβο και συμβολικά, ίσως αθόρυβα και δίχως να το προσέξει κανείς. Εγώ προσωπικά εκείνη τη μέρα ίσως είμαι Ελλάδα ίσως όχι, ίσως θα δουλεύω ίσως όχι, ίσως να κουβαλάω σε κάποια αποθήκη ίσως όχι, ίσως θα δουλεύω σε δικιά μου επιχείρηση ίσως όχι, ίσως θα ζω ίσως όχι. Ανεξάρτητα από αυτά, εκείνη η μέρα θα είναι καλή μέρα.
Προσωπικά το θέμα μου δεν είναι ούτε η ιδεολογική καταδίκη ούτε κάτι αντίστοιχο. Το θέμα μου είναι απλό. Είναι η αλήθεια και η αλήθεια είναι ότι ο καπιταλισμός είναι μια διεστραμμένη και νοσηρή κατάσταση που διαλύει τη κοινωνία και το άτομο για επιβλαβής και ιδιοτελής σκοπούς (όχι πάντα άλλα αυτό το κάνει αυτό-νομιμοποιημένα).
Υπάρχει δημιουργώντας, χειραγωγώντας και εκμεταλλεύοντας ψευδαισθήσεις.
Ότι καλό σκέφτεσαι ότι έχει προσφέρει ο καπιταλισμός, είναι του φιλελευθερισμού. Ο ίδιος ο καπιταλισμός έχει να επιδείξει μόνο επιτεύγματα κατά της ζωής (υλικής ή πνευματικής δεν έχει σημασία). Είναι το παράσιτο του φιλελευθερισμού, το παράσιτο που εκμεταλλεύεται την ελευθερία.
Μας έκανε να αισθανθούμε άσχημα με τον εαυτό μας, να σιχαθούμε τους άλλους και τις άλλες, μας έκανε μανιακούς και μετά μας έριξε σε κατάθλιψη (παρόμοια με το πληθωρισμό και την ύφεση), μας χώρισε από τις οικογένειες μας και τα φιλικά μας πρόσωπα, τους ξένους τους κρατάει ξένους, μας ασθένησε για να μας πουλήσει ναρκωτικά και μας έκανε αντιδραστικούς και γραφικούς έτσι ώστε να χρησιμοποιήσει τη βία μας για να δικαιολογήσει τη δική του χρήση βίας, την ύπαρξη του και να χάσουμε το όποιο δίκαιο έχουμε.
Η βία δεν είναι λύση και ο καπιταλισμός είναι βίαιος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου