Το ημερολόγιο ενός "καμμένου", μέρος 5ο

 

Τι ακριβώς νομίζεις πως θα πετύχεις με τις προσβολές σου και τις ειρωνείες σου;

Έφτασε η ώρα να αποκτήσεις συνείδηση.

Έφτασε η ώρα να αναπτύξεις τη συνείδηση σου. 

Συνειδητοποιείς πόσο πονάς;

Ο πόνος είναι δείκτης.

Συνειδητοποιείς πως υποφέρεις;

Γιατί υποφέρεις; Έχεις βλάβες;

Σε βλάψανε ή σε έβλαψες;

Αυτά που έγιναν έγιναν.

Αυτά που δεν έγιναν, δεν έγιναν.

Τι γίνεται τώρα;

Η ΜΠΟΣΣΑ ΝΟΒΑ ΡΟΚ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ

 

Και όταν πεθάνω μη με κλάψετε
μα να με θάψετε μαζί με τ'αστέρια
ζήσαμε, ζούμε και θα ζήσουμε
τόσες χιλιάδες καλοκαίρια
μεγάλες λέξεις μη πετάς
μας τελειώσανε πια τ'αστεία,
πως να ευδοκιμήσει έρωτας
μεσά σε τόση ανοησία;

Ο αέρας μανίεται και σφυρίζει
η θαλασσά στριφογυρίζει
μεσά σ'όλ'αυτά χαμογελώ
γιατί έχω δύναμη
μ'αρέσει να ζώ!

Την αγάπη αγαπώ
και την εργασία βλέπω σα χορό
και μετράω:
Ένα-δύο-τρία
Ένα-δύο-τρία
Το άπειρο αγναντεύω με τα μάτια μου τα δυό
Όλα καταρρέουν στο κενό
Όλα καταρρέουν στο κενό
Και μέσα σ'όλο αυτό το πανικό
μενουμέ μονάχα εδώ και τώρα εσύ και'γώ.

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ! ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ!
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ! ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ!
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ! ΚΑΙ ΣΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ!
ΕΙΝ'Η ΑΡΧΗ! ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ!

Όλα τα ίδια όμως όλα διαφορέτικα,
ο ελικάς κινείται και στριφόγυρνα,
το χαμόγελο φτάνει ως τ'αυτιά
και η ζωή ξαναγυρνά!

Η βία αλληλεξαχνώθηκε και μεταλλαχτηκέ
όμως δε μας αφοράνε πιά ολ'αυτά!
Χρειαζόταν εργασία, υπομονή κ'επιμονή,
όμως όλα είναι πάλι τώρα μια χαρά!
Όλα είναι πάλι ειρηνικά!
Όλα είναι πάλι ενεργά!
Όλα είναι πάλι ζωντανά!
Όλα είναι πάλι αληθινά!
Δε βαλτώνουμε ποτέ ξανά!
ΔΕ ΒΑΛΤΩΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!
ΔΕ ΒΑΛΤΩΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!
ΔΕ ΒΑΛΤΩΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!

 

Από εμπειρίες άλλο τίποτα, στο τέλος θα μείνω μόνο μ' αυτές.

Εάν...άλλα δεν...οπότε...

Το να σε πληρώνει κάποιος/ α δε του δίνει το δικαίωμα να σε βρίζει ή/και ειρωνεύεται. Οι έτοιμες απαντήσεις δε λένε κάτι.

Πως γίνεται να είσαι τόσο ελεεινό και συνάμα τόσο πλούσιο άτομο; 

Μάλλον το ένα είναι σχετικά μη-σχετικό με το άλλο.

Απλά κάνω σχήματα.

 

Θα ήθελα να με προσέξει.

Θα ήθελα να επικοινωνήσουμε!