Το ημερολόγιο ενός "καμμένου", μέρος 4ο

Ζέστανε το κρύο της ψυχής σου καίγοντας για καύσιμο 

τα συντρίμμια της ζωής σου.

Βαρέθηκα να ορίζουν τη μοίρα μου βλάχοι με πολύ πλούτο.]

Βαρέθηκα/ κουράστηκα τις νοοτροπίες τους, τα μαγαζιά τους.

Με αποτροπιάζει το πάχος τους.

Με αποτροπιάζει η εμμονή τους με τη κρεατοφαγία.

Με τρομάζει η καταπιεσμένη τους σεξουαλικότητα.

Με αποτροπιάζει η αδιαλλαξία τους.

 

Αν θες να σε σηκώσω,

απαιτώ να χάσεις βάρος.

Όσο πιο ψηλά στην ιεραρχία είσαι

τόσο πιο ολοκληρωμένος και αποφορτισμένος

θα έπρεπε να είσαι.

 

Ας λήξει αυτή η τυραννημένη κωλόχωρα!

Ας λήξει!

Αυτοκτονεί βελούδινα αυτή η κοινωνία και εγώ μαζί της.

Γιατί έτσι μωρέ; Δε χρειάζεται!

Κι' αν πέθαινα εδώ και τώρα;