Η αλληλεξάχνωση των απαισιότητων

Το αντιληπτό, το ισχύον και το αντιληπτό.

Κυνηγώντας το ιδανικό χάνεις το ισχύον και η αντίληψή σου είναι ψευδής.

Το παραδέχομαι πως φοβάμαι.

Με τρομάζει η βία της ζωής.

Με τρομάζει η αβεβαιότητα.

με τρομάζει η αχαριστία.

Καμιά φορά φοβάμαι τόσο που μου φαίνεται αδύνατον το να συμβεί κάτι καλό.

Φταίω που δε σπούδασα κάτι καλύτερο και δεν έχω σαφήνεια ως προς τα επαγγελματικά μου.

Έχω σμπαραλιασμένη αυτοπεποίθηση.

Φοβάμαι και δε θέλω και ντρέπομαι να με κοιτάνε.

Γιατί να πρέπει να πιεστώ και να πανικοβληθώ για να κάνω το σωστό;

 

-ΟΥ, ΟΥ, εμείς είμαστε καλά παιδιά!

 Δε κάναμε ποτέ κακό σε κανέναν.

-Άσε μας μωρέ, το πιστεύεις αυτό που λες;

 

Η απαισιότητα συνάντησε την απαισιότητα.

Αλληλεξατμίστηκαν και διά χρήσης και απουσίας η ζωή βελτιώθηκε.

 

Η αλληλεξάχνωση των απαισιότητων

 

Τι θα κάνεις;

Θα ξεφύγεις απ' τη ζωή;