Νοιάστηκα και δε το μετανιώνω

Νοιάστηκα και δε το μετανιώνω!

 

Η αποξένωση έχει τεράστιο κρυφό κόστος!

Ζητούνται ήρωες!

Ζητούνται θύματα!

Οι συγκρίσεις με φοβίζουν,

οι συγκρίσεις με πονάνε.

Η ευθύνη δική μου.

Σα μέταλλο που τρώγεται απ' τη σκουριά.

Η ευθύνη δική μου. 

Η μουσική σταμάτησε,

μια πόρτα έκλεισε,

ένα δέντρο κόπηκε,

ένα γυαλί ράγισε.

Τι θέλω να πω;

Απώλεια - Θλίψη - Θυμός.

Ούτε που θυμάμαι ακριβώς.

Νέες δουλειές,

νέες περιοχές,

νέες καταστάσεις,

τα ίδια προβλήματα.

Δε θα ενδώσω στη τρέλα.

Ούτε στη παράνοια.

Ναι ρε φίλε!

Τώρα μιλάς ωραία!

Δυσκολεύομαι πάντα να παραπάρω κάτι στα σοβαρά

και δε το έκανα καν από ασέβεια!

Δεν είναι σαφές το τι πρέπει να κάνω.

Η αλήθεια βρίσκεται σε πιο βασικό επίπεδο στην εργασία και στη φύση αυτής.

Υποτίμησα τη σημασία της εργασίας και θα το πληρώσω. Ήδη το πληρώνω.

Δε φταίω αποκλειστικά εγώ γι' αυτό αν και φέρω μερίδιο της ευθύνης.

Το σκοτάδι είν' ωραίο, το σκοτάδι είν' γλυκό!

Δε πρέπ' όμως σαν αντίδρασ' να χαθώ στο άπειρο!

Νοιάστηκα και δε το μετανιώνω!