Θέλω τόσο πολύ να επιβιώσω! Θέλω τόσο πολύ να επιβιώσουν!

Τι χρειάζεται να κάνω τώρα και γιατί;

Αφαιρώ κάτι περιττό και προσθέτω κάτι ωφέλιμο.

Άσε τα εξιδανικευμένα πρότυπα, εσύ, τώρα σε τι κατάσταση είσαι;

Εγώ τι θα έπρεπε να έκανα τώρα;

Πρώτον απ' όλα, να πάψω να κρίνω άσκοπα, ανούσια και άκυρα.

Δεύτερον, να εστιάσω, να εστιάΖω μάλλον.

Το να προσαρμόζομαι σε λάθη δε βοηθάει.

Θέλω τόσο πολύ να επιβιώσω!

Θέλω τόσο πολύ να επιβιώσουν!

Ποιος είμαι εγώ για να επιβάλλω κάτι και γιατί να το κάνω;...και πότε;

Το «μούδιασμα» φεύγει και η πραγματικότητα της κατάστασης  

αρχίζει και με «κτυπά». 

Αν την αντέξω μόνο καλύτερα θα είναι όλα.

Δε πρέπει να αρνηθώ τη πραγματικότητα.

Αρνούμαι να αρνηθώ τη πραγματικότητα.