Καίω κύτταρα.
Με αλκοόλ (καθώς είναι νόμιμο) και ότι άλλο κυκλοφορεί στο περίγυρο μου.
Τρελαίνομαι και έτσι αποκτώ το «ακαταλόγιστο» για τα λόγια και τα έργα μου.
Η διεστραμμένη μου απόπειρα για την «αιώνια νεότητα»
καθώς σακατεύομαι και δε προχωρώ.
Κάποιους και κάποιες θα ήθελα να τους δω να κλαίνε.
Όχι από σαδισμό, φαίνονται να τα κρατάνε νοσηρά πολύ καιρό εντός τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου