Ξέρεις πόσο κουράζεις;

Άι παράτα με ρε ψυχοπαθή 

μη μου τη σπας άλλο ρε ψυχάκια! 

Έχεις ιδέα πόσο κουραστικός είσαι;

Όποτε είμαι μαζί σου

σου μιλάω ή σε σκέφτομαι 

νευριάζω και είμαι στη τσίτα.

Δεν έχω λόγο να σε ανέχομαι ρε!

Ξέρεις πόσο κουράζεις;

Δυσλειτουργείς, το καταλαβαίνεις;

Κάθε φορά ότι σε βολεύει,

το φταίξιμο για τις ζημιές που προκαλείς 

το ρίχνεις αλλού και σε εμένα.

Δες λίγο τη πραγματικότητα ρε!

Σιγά μη τη κοιτάξεις...

Σε λυπόμουνα και φοβόμουνα για 'σένα κάποτε, 

άλλα όχι πια.

Κατάλαβα πως είναι ένα από τα κόλπα σου.

Εσύ δεν είσαι άτομο που αυτοκτονεί,

εσύ είσαι άτομο που κάνει τα άλλα να αυτοκτονούν.

Κουραστικό παράσιτο, εσύ το επέλεξες να ζεις έτσι!

Δε θες τη βοήθεια μου, θες τη ζωή μου!

Δε θα την έχεις

κακότροπο και κακομαθημένο ον!

Για 'μένα είσαι μια ανάμνηση πια,

μια προειδοποίηση,ένα μάθημα

και στεναχωριέμαι για 'σένα

άλλα όλο και λιγότρερο

και κάπου είμαι λάθος και 'γω

μα θα το βρω.

 

Ξέρεις πόσο κουράζεις;