Ξέρεις τι θα συμβεί
όταν θα είσαι πάλι "στα καλά σου";
Θα ξεπροβάλλει όλο σου
το καταπιεσμένο μένος.
Όλος σου ο πόνος, η θλίψη, ο θυμός.
Το πληγωμένο ον στη συγχησή του
θέλει να εκδικηθεί το "κόσμο"
που το πλήγωσε.
Θα ήθελα να ήμουν σα την εικόνα
που έχουμε για το Θείο.
Άπειρο, με ατελείωτη αγάπη,
με ατελείωτη υπομονή,
με ατελείωτη συμπόνια,
με ατελείωτη ενέργεια.
Όμως εγώ δεν είμαι έτσι.
Κανένας, καμία, κανένα μας δεν είναι έτσι.
Είμαστε μάλλον ανακυκλώσιμα.
Είμαστε ίσως αναπληρώσιμα.
Δε μας "παίρνει" όμως για σπατάλες.
Ποτέ δε μας "έπαιρνε" για σπατάλες.
Θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ.
Κάνε και εσύ το ίδιο.
Μη με χαραμίζεις
και μη χαραμίζεσαι συνειδητά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου