Πρέπει πάντα να πάθει κάποιος και κάποια βλάβη για να αλλάξουμε τρόπους, μεθόδους και νοοτροπίες.
Λείπει η έννοια της πρόνοιας.
Υπάρχουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα, βάση αυτών "προνοώ".
Εσύ αποφεύγεις τα πάντα, ο άλλος πολεμάει τα πάντα, τι ακριβώς νομίζετε πως μπορούμε να κάνουμε μαζί;
ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ τη προσαρμογή του "αδύνατου" στο "δυνατό" ως τελική αλήθεια.
Στο σχετικά πρωτόγονο μυαλό σου πιστεύεις πως επειδή δε κάνω κάτι βλαβερό σημαίνει ότι δε μπορώ να το κάνω.
Δε θέλω να το κάνω και αν με "καταφέρεις" στο να συμπεριφέρομαι βλαβερά να ξέρεις πως το πρώτο θύμα θα είσαι εσύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου