Αισθάνομαι λες και μ' έχουνε καταπιεί και με χωνεύουνε. Αισθάνομαι τη πίεση, τη νιώθω, την αισθάνομαι που με σπρώχνει προς τα μέσα μου, το πως με τσαλακώνει στα ασύμμετρα μου σημεία.
Σιγά-σιγά μετατρέπεται το ψυχοσωματικό μου σχήμα σε σφαίρα. Ολοένα πιο μικρή, ολοένα πιο συμπαγή.
Ο χρόνος επιταχύνεται, η κορύφωση συμβαίνει στο πιο βαθύ σημείο και μετά ο χρόνος επιβραδύνεται.
Η ζωή σου = η ζωή μου
Ο θάνατος σου = ο θάνατος μου
*
>Πέρα από τους δυαδισμούς(δυϊσμούς).
>Δε θέλουμε να ζούμε άλλα δράματα και τραγωδίες.
>Κάποιες συμπεριφορές μόνο ο απεγνωσμένος και ο αριβίστας τις ανέχονται.
>Θυμάσαι πόσο επιθετικός ήμουν τότε; Δεν έχω σκοπό να ξαναγίνω έτσι.
>Δε θέλω να "πάθω" καρκίνο.
>Με θυμάμαι να θέλω να μάθω χρήσιμες δεξιότητες, να θέλω να κρατηθώ υγιείς. Τι στράβωσε, που και πότε;
>Είναι ωραίο να κάνεις πράγματα με ανθρώπους διαφορετικούς από εσένα χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου.
*Έχω παραλύσει από τα πολλά απανωτά σοκ!
Δε ξέρω τι να κάνω και επιλέγω να μη κάνω κάτι.
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ!
Τίτλος που δόθηκε από άλλους.
Τίτλος που εσωτερικεύτηκε.
Διόρθωση πορείας.
Το ότι η ζωή σου δεν έχει νόημα δε σου δίνει το δικαίωμα να επιβάλλεις τον αυθαίρετο τίτλο που έδωσες στον εαυτό σου στους άλλους.
Απλά είσαι εσύ, δε χρειάζεται κάτι άλλο.
Η ζωή σου έχει ήδη νόημα, απλά χάθηκε η επαφή και δημιουργήθηκε χάσμα.
Σε σκέφτεται άραγε αυτό που σκέφτεσαι;
Μελέτη, πριν να γίνει κάτι χρειάζεται μελέτη.
Η πονηριά είναι βαρετή.
Δεν έχω λόγο να σηκωθώ απ' το κρεββάτι και η σκέψη μου δεν έχει συνοχή.
Μισώ αυτά που θέλω και χρειάζομαι.
Μισώ το ότι τα θέλω και τα χρειάζομαι.
Ότι χρειάζομαι για να προκόψω υπάρχει ήδη, το έχω ήδη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου