Το ημερολόγιο ενός "καμμένου", μέρος 7ο

Θέλω να έχω χώρο

και θέλω να έχω χρόνο.

Με τρομάζει η έλλειψη συστηματοποίησης.

Όχι άλλος νεκρός χώρος και χρόνος!

Εδώ και τώρα και έτσι σπαταλιέμαι.

Η τύπισσα έριξε καρέκλες, έχυσε ποτά,

το τραπέζι κουνιόταν λάθος.

Ο μαγαζάτορας τη κοίταξε κάπως.

Αυτή του απάντησε «Συγγνώμη, το πάθος!».

Χρειάζομαι και θέλω να κλείσω κύκλους και να προχωρήσω. Κύκλοι είναι ή σπείρες; Σπείρες με σκοπό και κορύφωση που επιστρέφουν στη πηγή τους όταν αυτός εκπληρωθεί, σα πλοκαμωτά κλαδιά.

Ρε μπαμπά, γιατί δε μ' εμπιστεύεσαι;

Γιατί με αντιμετωπίζεις διαρκώς σαν εγκληματία;

 

Ιστορικά υπάρχουν υγιείς αλυσίδες και αλυσίδες που εξυγιαίνονται.

 

Το αλκοόλ αυξάνει την ένταση.

Πίνοντας αλκοόλ εξαντλείσαι, δεν ηρεμείς.

Σπαταλιέσαι και εξαντλείσαι όμως δεν ηρεμείς.

Το σεξ ηρεμεί. Η επαφή και η επικοινωνία με τους ανθρώπους ηρεμεί.

 

Γιατί είμαστε κάτι που δεν είμαστε;