Το ημερολόγιο ενός "καμμένου", μέρος 10ο

Είναι ανίκανοι να ηρεμήσουν και να χαλαρώσουν.

Ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα! 

Ένα κουβάρι, ένας όγκος από τραύματα εσωτερικά.

Τραύματα που δε θα βγουν στο φως και δε θ' αναπνεύσουν οξυγόνο.

Να σου πω ένα «μυστικό»;

Στη ζωή ήρθαμε για να «το» χαρούμε! Όχι εις βάρος άλλων, όχι αυτό!

ΘΥΜΗΣΟΥ!

«Άντε μωρέ που θα υποκριθείς ότι μου κάνεις και χάρη!».

Ακόμα δε το' χεις καταλάβει ότι ΔΕ-ΜΕ-ΝΟΙΑ-ΖΕΙ;

Να' πα' να γαμηθεί και η οικονομία.

Να πας να γαμηθείς εσύ και να πάω να γαμηθώ και' γώ.