Βαρέθηκα να μετακομίζω
Θέλω τόσο πολύ να πάω ν αγοράσω κάτι που δε μου χρειάζεται.
Είναι το ένστικτο του «πρέπει να κάνω κάτι!».
Γιατί να πρέπει να ξαναχάσω την ηρεμία μου;
Η θλίψη μου και ο θυμός μου με κάνουν να καταναλώνω.
Δεν είστε τελικά της ειρήνης και της σταθερότητας, υποκρίνεστε ότι είστε.
Κρυφτείτε πίσω από έθιμα. Κρυφτείτε πίσω από κανόνες.
Δε φταίω εγώ που τα τσάκισες όλα για να γίνεις ακόλουθος των πλούσιων και ισχυρών.
Έχεις προκαλέσει τόση θλίψη και τόσο θυμό και θες εκβιαστικά να διαφεντεύεις τη ζωή μου;
Όχι, το αρνούμαι.
Πως να μη γίνω κακός;
Πως να μην ειρωνευτώ;
Πως θα μου φύγει ο θυμός;
Οι άνθρωποι είμαστε πληγωμένοι και προκειμένου να μη μας καταπληγώσουν κάνουμε προληπτικά κτυπήματα. Βαφτίζουμε τη βαναυσότητα σκληράδα για να έχουμε ηθικά το «πράσινο φως» για τις καφρίλες μας.
Η ειρωνεία μου προκαλεί σύγχυση.
Δε μιλάμε πια όμως τα χρόνια πέρασαν και οι καταστάσεις άλλαξαν. Ίσως καλύτερα έτσι.
Βαρέθηκα να μετακομίζω.
Βαρέθηκα την αστάθεια.
Δεν έχεις το δικαίωμα να δικαιολογείς αυτό το μπάχαλο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου