Το πρόβλημα είναι απλό

 Το πρόβλημα είναι απλό.

Είσαι χοντρός, βαρετός και βλάκας.

Θέλω να σου ρίξω μπουνιά στη κοιλιά.

Αμηχανές σιωπές και μαλακίες, τι το παίζεις ρε; Κηδεία με πόδια χωρίς αιτία.

Δε μιλάς, υποκρίνεσαι πως δε κοιτάς, θέλω να σου σπάσω τη μύτη και να σου ρίξω μπουνια στα δόντια. Είναι λάθος, το ξέρω, θέλω όμως τόσο πολύ να σε παρω ειρωνευτώ, χοντρό κοιλιόδουλο ον. Το παιδάκι θέλει το φαγάκι του. Τρως σαν ανάπηρος και σπαταλάς φαγητό ρε πουθενά. 

Είσαι πουθενάς, θέλω να σε κλωτσήσω στα νεύρα των ποδιών και να σε δω να κλαίγεσαι.

Αδιάφορος, φοβισμένος, μίζερος και πορωμένος, ακόμα και τα απλά πράγματα τα έχεις κάνει μια βαρετή επαναλαμβανόμενη διεστραμμένη ιεροτελεστία.

Με εκνευρίζει το ότι σε λυπάμαι.

Ζωντανός από υποχρέωση, αμόρφωτος απο πεποίθηση. Μάζεψε το παντελόνι σου ρε καραγκιόζη, σου βγήκε όλος ο κώλος έξω.

Θέλω να σου ρίξω μπουνιά στο σαγόνι.