Τιμωρούμαι δίχως να ξέρω το γιατί
-Κόκα κέρνα και το πουτανάκι είναι δικό σου.
-Δε θέλει εμένα, να ξεφύγει και να ξεχαστεί θέλει.
-Είσαι βλάκας ρε μαλάκα!
-Είσαι βλάκας ρε μαλάκα!
-Είσαι πολύ βλάκας ρε μαλάκα!
-Δε με πειράζει το ότι είστε πληγωμένοι και ούτε το ότι είστε προβληματικοί.
Ούτε ακόμα το ότι είστε ζημιάρες και ζημιάρηδες. Το ότι δεν έχετε υπομονή να ιαθείτε με ενοχλεί πολύ όμως.
ΜΙΑ ΖΩΗ ΙΔΙΕΣ ΚΟΛΛΗΜΕΝΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΕΙΣΑΙ!
Όλο0 λάθη κάνω και ισορροπία μηδέν.
Πως το είχα σκεφτεί; Το είχα σκεφτεί;
Πως το είχα φανταστεί; Το είχα φανταστεί;
Άγχος, άγχος, άγχος.
Να φάω δε θέλω.
Αγχώνομαι και θυμάμαι μετά πόσο ανούσια ολιστικά είναι η κατάσταση.
Η άγνοια φταίει σε μεγάλο βαθμό.
Η άγνοια είναι ο υπαίτιος σε μεγάλο βαθμό.
Συγγνώμη, δεν είχα καταλάβει πως γεννήθηκα εν μέσω οικονομικού πολέμου.
Ο καθένας και η καθεμία με τη «σκληρή» θεωρία ζωής.
Δεν αντέχεται. Είναι πολύ βαρετό πια.
Από την άλλη σε καταλαβαίνω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου