Ο τύραννος θεός, οι θεοκτόνοι και ο κτηνώδης αλληλοσπαραγμός
Το να έχεις ως τμήμα της κληρονομιάς σου θεοκτόνους και θεοκτόνες σου κάνει ιδιαίτερη αντίληψη της ζωής σε σχέση με τις κυρίαρχες δοξασίες. Σε βίαια χρόνια και τόπους, όταν οι μάσκες έπεσαν και η στήριξη της υποκρισίας ασθένησε, ο τύραννος θεός τραβήχτηκε κάτω και δολοφονήθηκε. Ο ουράνιος πατέρας κατεβάστηκε από τους ουρανούς και πέθανε στη Γη.
Οι φονιάδες του πήρανε τη θέση του, πριν τιμωρηθούνε και αυτοί αντιστοίχως.
Το τίμημα ήταν βαρύ, όμως η ελευθερία, προτού μετατραπεί σε ασυδοσία ήταν αληθινή. Η πραγματική άσκηση της βίας ήταν που ξύπνησε τη συνειδητοποίηση για ανάγκη εξάλειψης της. Ο νεκρός θεός ήταν μια οπτασία, μια ψευδαίσθηση. Το αίσθημα δύναμης των θεοκτόνων το ίδιο.
Ο θεοκτόνος που πήρε τη θέση του τυράννου που φόνευσε έσβησε και ο ίδιος.
Τα κτήνη αλληλοσπαράχτηκαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου