Εθνοκαπιταλισμός με διεθνή χαρακτηριστικά

 Πολλοί άνθρωποι θέλουν σε γενικές γραμμές συνθήκη εθνοκεντρικού καπιταλισμού  ,απλά αυτή τη φορά με διεθνή χαρακτηριστικά καθώς ανήκουμε σε πολυεθνική αγέλη. 

 Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει πια βιομηχανία για να τα στηρίξει αυτά και να απορροφήσει κόσμο και στο δημόσιο οι προσλήψεις είναι ελάχιστες, οπότε οι εγχώριες βιομηχανίες πάνε σε πιο φτωχές χώρες, εργάτες, επιστήμονες κ.α. θα πάνε σχεδόν σαν φόρος υποτέλειας στις πιο πλούσιες (να γκρινιάξουν δε μπορούν καθώς και καλά επιλογή τους είναι και με την υπερπροσφορά που υπάρχει με επιλεκτικότητα θα τους αποδεχτούν), εταιρείες από πιο πλούσιες χώρες θα ανοίγουν παραρτήματα εδώ για να γλιτώσουν λεφτά.

 Καθώς δεν αποτρέπει κάτι μια χώρα με δευτερογενή να αποκτσε και τριτογενη και η υπερσυσσωρευση κεφαλαιου αναιρει καταναλωτικες πολυτελειες κλαδοι οπως ο τουρισμος πληττονται ανεπιστρεπτι. Οι πρόσφυγες, οι μετανάστες και  οι λαθρομετανάστες θεωρούνται εχθροί και ανταγωνιστές με εξαίρεση όταν προκύπτει μαύρη εργασία και ευρωπαϊκά κονδύλια, παρ'όλ'αυτά, σε ένα κόσμο όπου τα βασικά κριτήρια είναι το κεφάλαιο και το χρέος, το να κάνεις επένδυση σε π.χ. ακίνητα θεωρείται πιο δίκαιος λόγος για απονομή υπηκοότητας από την ύπαρξη οικογένειας και την εργασία δεκαετιών. Όσοι απομείνουν να συνηθίσουν ότι ανήκουν σε κάποιου είδους σκληρή ιεραρχία τύπου μεσαίωνα (κόσμος δε πεθαίνει και πόλεμοι δε γίνονται διαρκώς άλλα το ζήτημα είναι που χρωστάς χρήμα και χάρη και ποιος χρωστάει χρήμα και χάρη σε εσένα, σε ποιον πας εσύ καφέ και ποιος πάει καφέ σε εσένα, πρόσεχε τι λες, που το λες κτλ κτλ).    

 

 Καμιά φορά σκέφτομαι ίσως παρανοημένα την ιστορία με το Μινώταυρο και τους νέους που έστελνε η Αθήνα στη Μινωική Κρήτη, άπλα τώρα γίνεται πιο πολύ με το γάντι. 

 Ο φιλελευθερισμός είναι μόνο για οποίον έχει τις γνωριμίες και το κεφάλαιο και σε υπέρ-ανταγωνιστικές συνθήκες οικονομικού πολέμου αλλά δεν είναι κάτι ζηλευτό διότι η εξουσία και τα μη-παραγωγικά τμήματα της κοινωνίας έχουν ανάγκη χρήματα τα οποία θα τα βρουν από τις επιχειρήσεις. Το δημόσιο και ο σοσιαλισμός=αόριστα κακό εκτός ως προς τα π.χ. Ε.Σ.Π.Α., τα σώματα ασφαλείας και όποτε πάει να εκραγούν απο τις συνθήκες πίεσης τα επιμέρους κοινωνικά στρώματα, τα επιδόματα και ψευδοπροσλήψεις λειτουργούν ως καλές βαλβίδες αποσυμπίεσης και ελεγχόμενης ανακύκλωσης χρήματος, το δίκαιο του ισχυρού και αντίδραση με το δίκαιο του ανίσχυρου, κατα τ'αλλα μόνοι μας γεννιόμαστε, μόνοι μας ζούμε και μόνοι μας πεθαίνουμε, καλωσήλθες στη ζούγκλα, ζωή στον θάνατο, αόριστο μέλλον και ανύπαρκτη καθημερινότητα.

 

 Εσύ φταις, μην είσαι αρνητικός και μη ξεχνάς να λες και ευχαριστώ. Εαν δεν εισαι σε καλη ιεραρχικη θεση θυσιασε τα ολα για να αποκτησεις καπως χρησιμες δεξιοτητες σε ενα κοσμο που τιποτα δεν ειναι τσαμπα και ειδικα η γνωση μα αμα δε μπορεις γινε κομμωτης και αν σε φαει κανεις αντι να παραπονιεσαι και να γκρινιαζεις φατονα και'συ η φαε καποιον αλλον που μπορεις, αν εισαι και ωραιο παιδι θα βρεθει ο πλουσιος Κινεζος ή η πλουσια Αμερικανα να σε χτυπησει γκομενάκι και να σε σώσει από τη ταλαιπωρία. 

 

 Η υπερένταση από το άγχος και η κατατονία απο τη κατάθλιψη αντικαθιστούν το ένα το άλλο και είναι κάτα κανόνα διαχειρίσιμα συμπτώματα όμως σπάνια η αιτία μπορεί να προσδιοριστεί με σαφήνεια.

 Επι τη ευκαιρια, εφοσων υπαρχουν βιντεοπαιχνιδια, πορνο και ψυχαγωγια οι φιλοι και η οικογενεια ειναι περιττοι, σιγα κι'ολας, σε κρατανε πισω και θέλουν κάτι απο'σένα στα κρυφά.

 

  Η μάχη για την επιβίωση και η μάχη για τη κυριαρχία είναι πια ομιχώδες και σε διαπλοκή.