Σκέψεις επάνω στο κάπνισμα

Το κάπνισμα μου χαλάει την εστίαση.

Με χαλάει.

Η διαδικασία μένει ανολοκλήρωτη εξαιτίας των επιπλοκών του.

Η διακοπή της αναπνοής διακόπτει και άλλες λειτουργίες.

Η λαχτάρα για την επόμενη δόση νικοτίνης σε νευριάζει από μόνη της.

Ίσως βοηθάει ελάχιστα στη σκέψη άλλα το ευρύτερο κόστος 

είναι δυσανάλογο του όποιου κέρδους. 

Κατά βάθος καπνίζω για να μουδιάζω και χαζεύω.

Να μη νιώθω κ' αισθάνομαι πιά.

Μου είπε πως η φωνή μου ακούγεται πιο νεανική τώρα που το μείωσα.

Ξύπνησα, πήρα τη δόση μου ωσάν σωστός εθισμένος και ηρέμησα κάπως.

Μεθύσι και τσιγάρο πάνε μαζί μάλλον επειδή 

τα έχω συνδυάσει έτσι στο μυαλό μου και επειδή το μούδιασμα του αλκοόλ σε κάνει να αδιαφορείς για την αηδιαστική γεύση του τσιγάρου.

Εν κατακλείδι, λειτουργεί ενάντια στη ζωή μου και αυτό θα έπρεπε να αρκεί.

Μεγάλο ποσοστό του προβλήματος θα λυθεί όταν κατανοηθεί 

η ρίζα του προβλήματος της πλήξης. 

Σκέψεις επάνω στο κάπνισμα