Τα ζεστά μεσημέρια
και τα κρύα μεσάνυχτα, 2020
Δε θέλω τη βία,
πραγματικά δε τη θέλω.
Και τη νιώθω να μου'ρχεταί
τη βλέπω να σχηματοποιείται
και να με γειώνει.
Η αίσθηση του βάρους της,
το άλυτο πρόβλημα
που δε πρέπει να είμαι εγώ
αυτός που θα το λυσει
γιατί το κόστος της λύσης
πιθανόν να είναι η ζωή μου.
Η πραγματικότητα που υποκρίνομαι
πως έχω ξεχάσει.
Τι άνθρωπος είμαι
τα μοναχικά ζεστά μεσημέρια
και τα κρύα μεσάνυχτα;
Αγριεμένος είμαι άνθρωπος
Η διάθεση χαμηλώνει,
τα ένστικτα αταβίζουν στο χρόνο.
Κάνε όσο πιο πολλά σωστά
μη φοβάσαι τη βάση,
αυτό που φαίνεται
δεν είν'αυτό που είναι.
Κινήσου στο πεδίο ορισμού που λειτουργεί η πίστη σού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου