16/03/2020

Μόνος βυθίζομαι στη σκέψη.

Ο θόρυβος σταματάει,
το φώς λιγοστεύει.

Δεν είναι κάν ζήτημα δυσκολίας,
ξέχασα το νόημα σε όλα αυτά.

Έχω υπάρξει λάθος, έ;

Πολλά είναι που δεν είχα
αντιληφθεί και κατανοήσει.

Τέλος πάντων,

άσχημο άισθημα η ανικανότητα

όμως η ζωή ούτε τελειώνει
ούτε αρχίζει με εμένα.

Απ'ότι φαίνεται τελείωσαν
αυτά που είναι να "κάνω" εγώ.

Όπου να'ναι λογικά,
θα συμβεί το απροσδόκητο.

κάτι που μάλλον ξέρω
όμως μου διαφεύγει
αυτή τη στιγμή.

Στο βυθό μου βρίσκεται βυθισμένο αυτό,
που εργάζεται διαρκώς
για να είμαι υγειής.

Δε είναι αυτό που περίμενα,
είναι όμως αυτό
που είχα ανάγκη.