ποτέ δεν είμαστε τελείως μόνοι.
Παρ' ολ' αυτά πολλές φορές δεν έχω ιδέα τι να κάνω.
Βλακεία μου πιστεύω πια,
που ονειρευόμουν κάτι άλλο, κάτι...
Τα ήδη δύσκολα δεν έχει νόημα να τα δυσκολεύουμε επίτηδες,
γαμώτο...γαμώτο...
...δεν είχα πολυκαταλάβει και τώρα δε πολυέχω χρόνο...
θα...δώσω νόημα στα πάντα.
Κάθε κίνηση, ακόμα και η ακινησία θα έχει νόημα.
Δε θέλω το θάνατο και δε με παίρνει για άλλα λάθη.
Θα' θελα να έκλαιγα, όμως δεν έχω δάκρυα.
Θα' θελα να μίλαγα σε κάποιον, όμως είμαι μόνος.
Σκέψεις κάτω από σκέψεις πίσω από σκέψεις.
Να μειωθεί η ζήτηση και η παραγωγή τους (των σκέψεων) πρέπει.
Άλμα σκέψης
Ότι και να πεις, εσένα δε σ' ακούω.
Είναι μια καταπληκτική, μια απίθανη κατάσταση.
Η μεθοδικότητα με την οποία διαλύθηκε η ζωή μου,
σχεδόν νομοτελειακά και ιερά.
Παρ' ολ' αυτά κάτι βαθύ παρέμεινε και βάση αυτού θα τη ξαναχτίσω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου