Πολύ έυχομαι και όνειρευομαι
καμιά φορά όταν έιμαι στα χειροτερά μου, μαλλον απο αντίδραση, "το επόμενο",
ένα όν σε μια κατάσταση πέρα απο
την αντιληψή μου.
Το τέλος του τύπου μου είναι θλιβερό,
αλλά τι σημασία έχει άν υπάρχει κληρονόμος;
Δε φοβάται το θάνατο,
άλλα χωρίς να αδιαφορεί για αυτόν
ή να τον επιδιώκει.
Ζεί άλλα όχι πλασμάτικά ή μέσω άλλων ή των άλλων τις ζωές.
Μεταβολίζει έχοντας λυμένα το γιατί, το πώς, το πότε, το πού και το τί.
Θα εγκρίνει με βάση την ανάγκη, θα μπορεί και θα θέλει και αντίστοιχα όταν απορρίπτει, δεν είναι απο ελιτισμό ή λαΐκισμο
άλλα απο λογική έλλειψη ανάγκης,
θέλησης ή ικανότητας.
ένα όν σε μια κατάσταση πέρα απο
την αντιληψή μου.
Το τέλος του τύπου μου είναι θλιβερό,
αλλά τι σημασία έχει άν υπάρχει κληρονόμος;
Δε φοβάται το θάνατο,
άλλα χωρίς να αδιαφορεί για αυτόν
ή να τον επιδιώκει.
Ζεί άλλα όχι πλασμάτικά ή μέσω άλλων ή των άλλων τις ζωές.
Μεταβολίζει έχοντας λυμένα το γιατί, το πώς, το πότε, το πού και το τί.
Θα εγκρίνει με βάση την ανάγκη, θα μπορεί και θα θέλει και αντίστοιχα όταν απορρίπτει, δεν είναι απο ελιτισμό ή λαΐκισμο
άλλα απο λογική έλλειψη ανάγκης,
θέλησης ή ικανότητας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου