Σκέψεις 272

..και γιατί ολ' αυτά; Για τι;

Όλες αυτές οι απώλειες,

όλη αυτή η ταλαιπωρία... για τι;

Η μοίρα μου κρίθηκε 

διαμέσου "παλαιών κανόνων".

ΑΟΡΙΣΤΙΕΣ

ΑΟΡΙΣΤΙΕΣ 

ΑΟΡΙΣΤΙΕΣ

Βαριέμαι τα κομπλεξικά 

και φαντασμένα άτομα

και δε μου άρεσε ποτέ αυτός ο βίαιος,

αυθαίρετος και χαοτικός κόσμος.

Από τη μία δε θέλουν 

αποστάσεις και αλαζονεία,

από την άλλη τα δημιουργούν.

Εάν δε σε χαλάει μη το χαλάς.

Με όσο πιο λίγα όσο πιο πολλά.

Δυνατό και παιδιάστικο,

τουτέστην σπάταλο.

 

Σκέψεις 271

Το ξέρω πως τα σκέπτεσαι και 'συ αυτά.

Κουτοπονηρότρελα!

Σας ευχαριστώ πολύ για τα άγχη που μου φορτώσατε και μεταδώσατε. Ειλικρινά πρέπει να κάτσω να σκεφτώ πως θα σας το ανταποδώσω 

Υποθέτω η ψυχοραγία εξηγεί τη κουταμάρα.

 

Σκέψεις 270

Είναι μια κάποια παρηγοριά
που έχω ζήσει αρκετά
ώστε να δώ πολλά βλαβερά
να μην υπάρχουν πια.
Με ρίξατε,
σας ρίχνω.
Με έχεις ανάγκη 
πιο πολύ 
απ' ότι εγώ εσένα.

Σκέψεις 269

 Συμβάλλω στην αποδόμηση του πλαισίου στο οποίο υπάρχουμε.

 Η Νεοελληνική κουλτούρα πέθανε ουσιαστικά το 2008. 

Αυτό που ζούμε είναι σε μεγάλο βαθμό 

από κεκτημένη ταχύτητα.

Δράσεις με παρωχημένο επίκεντρο.
Σύγχυση προκαλείται επειδή μεγάλο ποσοστό δεν έχει φτάσει πολιτιστικά στο "νέο".

 Το παίρνω άνετα, νπνγμθ,
"Βάρι κάρυ!" που λεν' κ' οι Αλβανοί

Σκέψεις 268

Κατέντησε κουραστική και βαρετή

η τόση εμμονική αυτοπροώθηση.

 

Σκέψεις 267

Ναι! Το να σκέφτεσαι είναι εργασία.

Το να νιώθεις είναι εργασία.

Στην Αλβανία έχουν τη παροιμία 

"Το στραβόξυλο ισιώνει με φωτιά.".

Κάποιες φορές η "φωτιά" είναι ένα

πολύ-πολύ τρελαμένο άτομο.

 

Σκέψεις 266

Γιατί δε μπορώ να είμαι μαζί με τα άτομα 

με τα οποία έχουμε έλξη;

Κάτα πόσο είναι επιλογή μας 

(δική μου ή/και δική τους)

και κάτα πόσο είναι μοιραίο;

Οι καταστάσεις επαναλαμβάνονται,

απλά όχι απόλυτα.

Τα έχω όλα. Έχω τίποτα. Έχω κάτι. 

Δεν έχω κάτι. Δε τα 'χω όλα. Δεν έχω τίποτα.

Καταδύομαι με την ηρεμία μου 

στα προβληματά μου 

με σκοπό 

να αναδυθώ

με λιγότερα.

ΤΟ 'ΖΗΣΑ!

ΝΑΙ, ΤΟ 'ΖΗΣΑ!

...ΚΑΙ ΗΤΑΝΕ ΓΑΜΑΤΟ!

ΗΤΑΝΕ ΓΑΜΑΤΟ!

ΗΤΑΝΕ ΠΟΛΥ ΓΑΜΑΤΟ!

ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΖΗΣΩ!

ΝΑΙ! ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΖΗΣΩ!

Τι δε λες;
 

Σκέψεις 265

Αργά ή γρήγορα το να παίζεις παιχνίδια

καταντάει βαρετό και ανούσιο.

Ιδιαίτερα όταν είναι τα ίδια και τα ίδια.

Ιδιαίτερα όταν τα έχεις τερματήσει.

Ιδιαίτερα όταν τα επαναλαμβάνεις.

Ιδιαίτερα όταν είναι από άτομα

που πιστεύουν πως είναι πρωταγωνιστικά

και τα υπόλοιπα είναι κομπάρσοι.

Ιδιαίτερα όταν είναι άτομα 

που εκπορνεύουν άλλα άτομα

για να ξεπληρωθούν δικά τους χρέη.

 

Σκέψεις 264

Τα επώνυμα γίνονται εύκολα

(χρυσά ή μη) κλουβιά.

Σα τις ταμπέλες που είναι τα παρατσούκλια ένα πράμα.

Προχωράμε.

Χωρίς να τα αρνούμαστε ή/και αππορίπτουμε.

Προχωράμε!

Είναι ταυτοχρόνως και όπλο

και πανοπλία και ασπίδα και εργαλείο

και διεύθηνση και κατεύθηνση.

Είναι εν μέρη η μοίρα μας

όμως όχι απόλυτα.

Θα σε εκδικηθώ αλλάζοντας σε.

Δε θα αλλάξω 

αυτά που δε με αφοράνε άμεσα.

Εάν η αλλαγή γίνει συναινετικά, 

έχει καλώς και ομαλώς,

αλλιώς θα γίνει επεμβατικά ως αυτοάμυνα.

Το ίδιο και εμένα...

 

Σκέψεις 263

Είμαι πιο σημαντικός από τις εμμονές σου.

Το να αναπαυτώ είναι πιο σημαντικό

από το να σε εντυπωσιάσω.

(Εγώ θα έπρεπε να είμ' αυτή.)

(Εσύ θα έπρεπε να εισ' αυτός.)

(Εγώ θα έπρεπε να είμ' αυτός.)

(Εσύ θα έπρεπε να εισ' αυτή.)

(Εγώ θα έπρεπε να είμ' αυτή.)

(Εσύ θα έπρεπε να εισ' αυτός.)

(Εγώ θα έπρεπε να είμ' αυτός.)

(Εσύ θα έπρεπε να εισ' αυτή.)

Όλοι, όλας και όλα χρειαζόμαστε και θέλουμε το χώρο μας.

Όσο χρειάζεται για τις λειτουργίες μας.

Καλύτερα να υπάρχουν αντικείμενα για τα οποία να θές να ζεις παρά αντικείμενα για τα οποία να θές να πεθάνεις.