Τι θα κάνω απο'δω και πέρα;
Η εποχή της εξατομικευμένης καφρίλας τελειώνει σιγά-σιγά. Το να καπνίζω δε θα μου λύσει τα προβλήματα μου. Θα με μουδιάσει άλλα δε θα με βοηθήσει πυρηνικά. Υπάρχει διαδικασία για να ισιώσει η στραμπουληγμένη καρδιά.
Κάτι πάει λάθος με'μένα.
Δεν είμαι σίγουρος εάν άρχισε τώρα, παλαιότερα, βελτιώνεται ή χειροτερεύει.
"Μου μιλάει απίστευτα πολύ ώρα, γιατί μου μιλάει τόση ώρα;".
Η ζωή είναι ένα σωρό μικροπράγματα.
Πιστεύω πως η ζωή καταρρέει σε μια μοναδικότητα όταν χάσει επαφές.
Ξέρω τι με εκνευρίζει στη δύναμη των γυναικών!
Η δύναμη που ασκείται πάνω μου.
Παρά το κουτό ατομικισμό, δε φταίω μόνο εγώ για τη δύναμη που αφήνεται να ασκηθεί πάνω μου. Φταίνε/ει και οι/η πομπός της δύναμης αυτής.
Η όποια συνεργασία θα συμβεί μετά την απελευθέρωση.
Ο ήχος των ανθρώπων και των αυτοκινήτων μου θυμίζει πόσα πράγματα δε κάνω.
Από την άλλη γιατί να αισθάνομαι τόσες ενοχές;
Ένταση-φασαρία-ηχορύπανση
Αν δεν υπάρχει σοβαρή αιτία γιατί να μπλέξεις σ'όλ'αυτό;
Σίγουρα δε θέλω να το κάνω στον εαυτό μου οικειοθελώς.
Ειδικά το μεσοβδόμαδο και μια μέρα του σαββατοκύριακου είναι λες και ξυπνάει το συλλογικό τέρας.
Η έννοια του σκοτόφωτος
Πως την έχω δει και δε δουλεύω καθόλου;
Αισθάνομαι τσακισμένος με τον ίδιο τρόπο που φαντάζομαι τσακισμένο ένα έντομο τσακισμένο από τα δάκτυλα ενός μεγάλου χεριού.
Κολυμπάω στην αοριστία.
Ειλικρινά δε ξέρω.
Ειλικρινά δε ξέρουμε.
Είναι τόσο απλό.
Ήταν δυστυχισμένη και έβλεπε την ευτυχία εκεί που δεν υπάρχει.
Είμαι φοβισμένος, είμαι ανεπρόκοπος, είμαι αναποφάσιστος, είμαι μπερδεμένος, είμαι στεναχωρημένος, είμαι αναβλητικός, είμαι ασταθής, είμαι φαντασιόπληκτος, είμαι ενοχικός.
Το ότι εγώ δε τα κατάφερα δε σημαίνει ότι δε θέλω να τα καταφέρεις εσύ.
